Supreme Court dismisses appeal due to lack of statutory grounds for suspended sentence cases.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the defense's cassation appeal without examination, ordering the defendant to bear the costs. The defendant was convicted of a crime punishable by a suspended prison sentence, which legally restricts the grounds for filing a cassation appeal. The court ruled that the defense failed to cite any of the specific statutory grounds required for such an appeal in suspended sentence cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: In cases where a defendant is sentenced to a suspended term of imprisonment, a cassation appeal is admissible only if it is based on one of the specific grounds listed in Art. 439 § 1 k.p.k.; failure to cite such grounds renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 2/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras po rozpoznaniu w sprawie K. P. skazanego z art. 200 § 1 k.k. i in. na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2023 r. kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt IV Ka 382/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt II K 1593/21 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 637a w zw. z art. 637 w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1. kasację obrońcy skazanego pozostawić bez rozpoznania;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt II K 1593/21 K. P. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., za które na podstawie art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 2 i § 6 pkt 3 k.k. sąd wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Ponadto w wyroku tym rozstrzygnięto o obowiązku informowania kuratora o przebiegu próby oraz środku karnym w postaci zakazu zbliżania się i kontaktowania się z pokrzywdzoną.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego w całości na jego korzyść. Wyrokiem z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt IV Ka 382/22, Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Kasację na korzyść skazanego wywiódł jego obrońca podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego, mogącego mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez rażące naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., polegające na nierozważeniu lub niedostatecznym rozważeniu zarzutów apelacji dotyczących oceny zabranego w sprawie materiału dowodowego, a nadto pominięciu dopuszczenia wnioskowanych w toku postępowania dowodów, co w konsekwencji miało istotny wpływ na treść wydanego w sprawie wyroku.
Podnosząc taki zarzut obrońca skazanego wniósł o uchylenie wyroku sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego, Prokurator Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację obrońcy skazanego jako niedopuszczalną z mocy ustawy należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na inną karę, dla skuteczności kasacji wniesionej przez strony konieczne jest podniesienie zarzutu opartego na jednej z przesłanek wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
W tym postępowaniu wobec K. P. co prawda zapadł wyrok skazujący, jednak wyłącznie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Respektując więc wskazane powyżej ograniczenia obrońca mógł wnieść kasację tylko w sytuacji dostrzeżenia zaistnienia bezwzględnych przesłanek odwoławczych z art. 439 k.p.k. Takiego charakteru nie ma jednak zarzut podniesiony w kasacji. Skarżący słowem nie wspomina o ewentualnym uchybieniu mającym rangę bezwzględnej przyczyny odwoławczej także w uzasadnieniu kasacji. Skoro charakter zarzutu podniesionego w kasacji, tak w warstwie formalnej jak i merytorycznej nie wskazywał na zaistnienie któregokolwiek z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., a zatem nie spełniał wymogów ustawy, to należało odmówić jej przyjęcia kasacji.
Jeśli jednak, jak w tej sprawie, wadliwie nadano bieg tak sformułowanej kasacji, to obecnie, należało orzec o pozostawieniu jej bez rozpoznania wobec jej niedopuszczalności. Sąd Najwyższy obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego, stosownie do wskazaniach przepisów procesowych. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.