Supreme Court quashes lower court's restraining order due to missing statutory duration period under Criminal Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland quashed the lower court's judgment regarding the restraining order imposed on the defendant. The prosecution argued that the order violated the Criminal Code by failing to specify a duration, as the law mandates a period between one and fifteen years. The court agreed, ruling that the omission prevented the proper execution of the measure and necessitated a retrial on this specific issue.
Legislator headnote
AI generatedArt. 43 § 1 k.k.; Art. 39 pkt 2b k.k.: A restraining order under Art. 39 pkt 2b k.k. must specify a duration of one to fifteen years; failure to do so constitutes a material legal error requiring quashing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 159/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Jolanta Włostowska w sprawie A.W.skazanego z art. 190a § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 10 maja 2018 r.kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnegona korzyść skazanego, od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II K […]/16, 1) uchyla wyrok w zaskarżonej części dotyczącej orzeczonego na podstawie art. 41a § 1 k.k. środka karnego i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania, 2) obciąża Skarb Państwa wydatkami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIEA.W. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 3 maja 2016 r. do dnia 25 sierpnia 2016 r., działając w miejscowości M., gm. L. oraz w L., uporczywie nękał S.S. w ten sposób, że wielokrotnie dzwonił na jej numer telefonu komórkowego i wysyłał wiadomości tekstowe (sms), nachodził ją w pracy oraz miejscu zamieszkania, obserwował w miejscu pracy, czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność, tj. o czyn z art. 190a § 1 k.k.Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II K […]16, uznał A.W. za winnego popełnienia wyżej wymienionego czynu i za to skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat.
Na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. orzekł zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej S.S. na odległość 100 metrów; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził na rzecz pokrzywdzonej 1000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Wyrok uprawomocnił się, wobec niezaskarżenia przez strony.Obecnie, kasację na korzyść skazanego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2 b k.k., polegające na orzeczeniu na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji, gdy przepis art. 43 § 1 k.k. obliguje sąd do określenia obowiązywania zakazu z art. 39 pkt 2b k.k. w okresie od roku do 15 lat.Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k.Rację należy przyznać skarżącemu, iż wyrok Sądu Rejonowego w L. w części dotyczącej orzeczonego na podstawie art. 41a § 1 k.k. środka karnego jest wadliwy, bowiem wydany został z rażącym i mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszeniem przepisów prawa karnego materialnego w postaci art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k.Zgodnie z treścią art. 43 § 1 k.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej zakazy wymienione między innymi w art. 39 pkt 2b k.k. orzeka się w latach, od roku do lat 15.
Tymczasem w zaskarżonym wyroku orzeczono zakaz zbliżania się przez skazanego do pokrzywdzonej na odległość 100 metrów bez podania czasookresu, w którym zakaz ten ma obowiązywać. W odniesieniu do przestępstwa przypisanego A.W. nie miał zastosowania przepis art. 41a § 3 k.k. dający podstawę orzeczenia dożywotniego zbliżania się do określonych osób. Powyższe rozstrzygniecie zapadło zatem z rażącym naruszeniem prawa, mającym istotny wpływ na treść orzeczenia, uniemożliwiającym prawidłowe jego wykonanie.W konsekwencji, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. a.ł.