Supreme Court dismisses cassation appeal as applicants failed to prove legal interpretation needs under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by applicants A. P. and X. Y. against a lower court's decision regarding a land registry entry. The applicants argued that Article 16 of the Real Estate Register Act required judicial interpretation due to factual complexities, but the Supreme Court found their justification insufficient. The court ruled that the applicants did not demonstrate serious legal doubts or conflicting case law necessitating a ruling on the appeal's admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the applicant proves the existence of a significant legal issue requiring interpretation of provisions raising serious doubts or causing divergences in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 94/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku A. P. i X. Y.przy uczestnictwie R. G.o wpis w księdze wieczystej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powodowie A. P. i X. Y. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 listopada 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W ocenie skarżących w sprawie występuje konieczność wyjaśnienia treści art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece w kontekście stanu faktycznego sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołana w tym przepisie przesłanka została wykazana.Skarżący nie wykazali potrzeby dokonywania wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Sąd Najwyższy wielokrotnie zajmował stanowisko odnośnie wymagań dotyczących wniosków o wpis do księgi wieczystej przyjmując, że w każdym przypadku podstawą wpisu do księgi wieczystej są dołączone do wniosku dokumenty, zakres zaś rozpoznania wniosku o wpis wyznacza art. 6268 § 2 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 22 maja 2001 r.
II CKN 109/01, niepubl.; postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2012 r. V CSK 39/12 niepubl.; postanowienie SN z dnia 16 listopada 2011 sygn. akt II CSK 538/10 niepubl.; postanowienie SN z dnia 28 lutego 2013 r. III CSK 171/12 niepubl.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]