Supreme Court dismisses cassation appeal as no serious legal interpretation issues or precedent conflicts were demonstrated by the applicants.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by applicants A. P. and X. Y. against a lower court's decision regarding a land registry entry. The applicants argued that the law required clarification due to factual complexities, but the court found their justification insufficient under Article 3989 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal was rejected because the applicants failed to prove the existence of serious legal doubts or conflicting case law necessitating Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; The Supreme Court may only decide on the admissibility of a cassation appeal if the applicant demonstrates serious legal doubts, conflicting case law, or procedural invalidity, and mere factual disputes do not satisfy this threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 93/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku A. P. i X. Y.przy uczestnictwie R. G.o wpis roszczenia w księdze wieczystej […],na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Powodowie A. P. i X. Y. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 listopada 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W ocenie skarżących w sprawie występuje konieczność wyjaśnienia treści art. 16 ust 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece w kontekście stanu faktycznego sprawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołana w tym przepisie przesłanka została wykazana.Skarżący nie wykazali potrzeby dokonywania wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Sąd Najwyższy wielokrotnie zajmował stanowisko odnośnie wymagań dotyczących wniosków o wpis do księgi wieczystej przyjmując, że w każdym przypadku podstawą wpisu do księgi wieczystej są dołączone do wniosku dokumenty, zakres zaś rozpoznania wniosku o wpis wyznacza art. 6268 § 2 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 22 maja 2001 r.
II CKN 109/01, niepubl.; postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2012 r. V CSK 39/12 niepubl.; postanowienie SN z dnia 16 listopada 2011 sygn. akt II CSK 538/10 niepubl.; postanowienie SN z dnia 28 lutego 2013 r. III CSK 171/12 niepubl.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]