Supreme Court dismisses cassation appeal as not obviously justified regarding compulsory mortgage entry basis.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a social insurance fund participant against a district court decision. The applicant argued that a compulsory mortgage entry required a specific administrative decision proving debt amount, citing Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code. The court determined the appeal lacked obvious justification because the legal basis for such entries includes enforcement titles, not solely administrative decisions, and the applicant failed to demonstrate a clear violation of law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 109 ust. 1 u.k.w.h.; Art. 110 u.k.w.h.: A cassation appeal is not obviously justified merely by citing a specific legal requirement for compulsory mortgage entries if the entry was made based on a valid enforcement title, as administrative decisions are also valid bases.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w K.przy uczestnictwie G. Ś.o wpis w księdze wieczystej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Uczestniczka postępowania złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 maja 2013 r. oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 czerwca 2012 r., którym Sąd Rejonowy utrzymał w mocy – dokonany w dniu 17 stycznia 2012 r. przez referendarza sądowego, na podstawie tytułu wykonawczego wydanego w dniu 23 grudnia 2011 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych – wpis hipoteki przymusowej w kwocie 8 379,84 zł tytułem zabezpieczenia spłaty zaległych składek ubezpieczeniowych.
Powołując się na podstawę określoną w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zmianę postanowienia Sądu pierwszej instancji przez uchylenie wpisu hipoteki przymusowej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, dokonanego w dniu 17 stycznia 2012 r.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że wniesiona skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ podstawą wpisu hipoteki przymusowej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może być jedynie decyzja o określeniu wysokości należności z tytułu składek wraz z dowodem jej doręczenia dłużnikowi.Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Tak rozumianej oczywistości skarżąca nie wykazała, powołała się bowiem jedynie na uzasadnienie podniesionego w ramach przytoczonej podstawy kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst:
Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm. – dalej: „u.k.w.h.”) przez przyjęcie, że podstawą wpisu hipoteki przymusowej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dla zabezpieczenia należności z tytułu składek może być tytuł wykonawczy. Powtórzenie argumentacji wspierającej przytoczoną podstawę kasacyjną nie może być uznane za wykazanie przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.Marginesowo tylko trzeba zauważyć, że, zgodnie z art. 110 u.k.w.h., decyzja administracyjna może być także – a więc obok tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 109 ust. 1 u.k.w.h.
– podstawą wpisu hipoteki przymusowej.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[aw]