Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of abstract legal issue connected to case facts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal, citing Article 398 § 2 of the Code of Civil Procedure. The appellant argued for an abstract legal issue regarding the appointment of a manager without consent, but the court found this argument disconnected from the specific facts where the appellant had already agreed to the appointment. Consequently, the appeal was rejected because the claimed legal question did not meet the requirements of being abstract, unresolved, and relevant to the established case facts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises an abstract legal issue that is unresolved in precedent and directly connected to the specific facts of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 84/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa E. K.przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrado wydanie nieruchomości,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; nie obciąża skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). W świetle ustalonego orzecznictwa, w celu spełnienia wymagania z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie.
Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powódka powołała się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do konieczności „wskazania drogi prawnej uzyskania skutecznej ochrony prawnej przez osobę, którą bez jej zgody, powołano w skład organu zarządzającego podmiotu prawa, przed skutkami prawnymi wywołanymi tym aktem powołania”.Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego jako przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga wskazania na problem o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni.
Skarżący powinien to zagadnienie sformułować oraz przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których ono powstało. Zagadnienie ma być ponadto „istotne” z uwagi na wagę problemu interpretacyjnego, którego dotyczy dla systemu prawa. Skoro jednak skarga kasacyjna jest wnoszona w konkretnej sprawie, to zarówno charakter rozpoznawanego roszczenia, jak i ustalony przez sądy meriti stan faktyczny, którym Sąd Najwyższy byłby związany (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.), musi pozostawać w związku z przedstawionym przez skarżącego zagadnieniem prawnym i pozwalać na jego rozstrzygnięcie.
Zagadnienie sformułowane przez powódkę nie ma cech określonych wyżej, gdyż nie przystaje do okoliczności faktycznych ustalonych w sprawie, które nie mogą być przedmiotem zarzutów podniesionych w ramach podstaw skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.), i którymi Sąd Najwyższy byłby związany przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej (art. 39813 § 2 k.p.c.). W świetle tych okoliczności powódka wyraziła zgodę na powołanie ją do zarządu Fundacji W. w S., o czym świadczy nie tylko to, że wpisano ją w tym charakterze do rejestru, ale i zeznania świadków oraz jej podpisy na pewnych oświadczeniach złożonych w imieniu tej osoby prawnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.jw