Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded due to lack of clear legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing Article 3989 § 2 of the Civil Procedure Code. The appellant argued that the lower court violated civil code provisions regarding adverse possession, but the court found no convincing evidence of a clear legal error. Consequently, the appeal was rejected because the appellant failed to demonstrate that the case met the strict threshold for obvious merit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not accepted for examination if the appellant fails to prove that the appeal is obviously meritorious, requiring a qualified legal error evident from the text alone.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 84/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka w sprawie z wniosku A. R.przy uczestnictwie J. W., A. W., S. W., M. W., S. O., R. C., A. D. i A. R.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1.w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,2.istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,3.zachodzi nieważność postępowania lub 4.skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Przytoczony przepis pozwala Sądowi Najwyższemu na wstępną, merytoryczną ocenę wniesionej skargi kasacyjnej i zbadanie, czy za jej rozpoznaniem przemawia interes społeczny, skarga kasacyjna bowiem jest środkiem prawnym funkcjonującym przede wszystkim w interesie publicznym, który z kolei przemawia za skoncentrowaniem się Sądu Najwyższego na sprawach najpoważniejszych i precedensowych.Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 lutego 2013 r. oddalającego jej apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 1 lutego 2012 r., którym oddalony został jej wniosek o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie z dniem 30 sierpnia 2004 r. udziału 222/1280 części w nieruchomości położonej przy ul. […] w K., stanowiącej działkę nr […] objętą księgą wieczystą nr […]/4 oraz udziału 11/20 części w nieruchomości, stanowiącej działkę nr [X.] objętą księgą wieczystą nr […]/9.
Powołując się na podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem wniosku.Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Twierdziła, że wniesiona skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd drugiej instancji – z oczywistym naruszeniem art. 172 w związku z art. 336 i art. 206 k.c. – uznał, iż nie zostały przez nią spełnione przesłanki zasiedzenia udziałów w działkach nr […] i [X.].
Analiza wywodów zawartych w uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że skarżąca nie przytoczyła przekonujących argumentów, świadczących o występowaniu w niniejszej sprawie przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., zachodzi tylko wtedy, gdy dla przeciętnego prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań – w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na uwzględnienie.
Skarżący, powołując się na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinien wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, przejawiającą się kwalifikowanym charakterem naruszenia przepisów prawa (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Tak rozumianej oczywistości skarżąca nie wykazała, odwołała się bowiem do argumentów wspierających przytoczoną podstawę kasacyjną, co w tym wypadku nie może być uznane za wystarczające.Konkludując trzeba stwierdzić, że w sprawie nie zachodzi wskazana przez skarżącą przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.[aw]