Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 66/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to failure to serve notice and lack of legal argumentation.

Case Number III CSK 66/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal because the applicant failed to meet procedural requirements for filing. Although a request for the reasoned decision was submitted within the deadline, it was sent by the father's lawyer rather than the applicant's own counsel, violating service rules. Furthermore, the appeal lacked specific legal arguments justifying the interpretation of civil code provisions, failing to establish a valid ground for review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 387 § 1 i 3 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the reasoned decision was not effectively served by the appellant's own representative within the statutory period or if the appeal fails to substantiate the legal question requiring Supreme Court interpretation.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility service of reasoned decision procedural requirements legal argumentation standard representation by counsel

Cited Legislation

AI generated
Art. 3985 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się w terminie dwóch
Art. 387 § 1 i 3 k.p.c.
złożenia przez stronę skarżącą wniosku o doręczenie (art. 387 § 1 i 3 k.p.c.).
Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 3986 § 2 k.p.c.
z art. 3986 § 2 k.p.c.) (por.
Art. 510 § 1 k.p.c.
(art. 510 § 1 k.p.c. a contrario).
art. 3985 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
z art. 3986 § 2 k.p.c.) (por.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 510 § 1 k.p.c
(art. 510 § 1 k.p.c. a contrario).

Cited Case Law

AI generated
I PKN 45/96 – OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254
I PKN 45/96 – OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 66/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Maria Grzelka

w sprawie z wniosku H. S.

przy uczestnictwie K. K.

o ustanowienie służebności drogi koniecznej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w N.

z dnia 6 lipca 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się w terminie dwóch

miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.

Warunkiem

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

jest

skuteczne

doręczenie

orzeczenia wraz z uzasadnieniem, skuteczność ta zaś wymaga uprzedniego

złożenia przez stronę skarżącą wniosku o doręczenie (art. 387 § 1 i 3 k.p.c.).

W

rozpoznawanej

sprawie

wnioskodawczyni

(nazywana

mylnie

w postępowaniu apelacyjnym uczestniczką postępowania) została pouczona po

ogłoszeniu zaskarżonego postanowienia o sposobie i terminie zaskarżenia, w tym

– o konieczności zażądania w terminie tygodniowym, tj. do dnia 13 lipca 2006 r.,

doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem (k – 192). We wskazanym terminie został

nadany na poczcie adresowany do Sądu Okręgowego w N. wniosek o nadesłanie

odpisu wyroku (powinno być „postanowienia”) wraz z uzasadnieniem, ale wniosek

ten

pochodził

od

pełnomocnika

procesowego

reprezentującego

ojca

wnioskodawczyni A. K., a nie od pełnomocnika występującego w imieniu

wnioskodawczyni. W tej sytuacji, wobec niezachowania wymogów przewidzianych

w art. 3985 § 1 k.p.c. w zw. z art. 387 § 1 i 3 k.p.c., skarżąca nie była uprawniona

do wniesienia skargi kasacyjnej i skarga ta jako niedopuszczalna podlegała

odrzuceniu (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c.) (por. postanowienie SN z dnia

11 grudnia 1996 r. I PKN 45/96 – OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254). Niezależnie

od powyższego należy stwierdzić, że skarżąca nie sprostała wymaganiu

przedstawienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznawania i jego

uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Wymaganiu temu nie czyni zadość ogólne

wskazanie, że zachodzi konieczność rozstrzygnięcia kwestii prawnej dotyczącej

wykładni art. 145 § 1 i 2 k.c. ponieważ istnieje wątpliwość, czy Sąd Okręgowy w

zaskarżonym postanowieniu dokonał prawidłowej interpretacji dyspozycji zawartych

w art. 145 § 1 i 2 k.c. Bez przytoczenia konkretnych argumentów mających

usprawiedliwiać istnienie określonych wątpliwości co do wykładni norm prawnych

przewidzianych w w/w przepisach i bez ich uzasadnienia nie sposób dociec w czym

by się miała wyrażać ewentualna kwestia prawna, względnie potrzeba dokonania

przez Sąd Najwyższy wykładni wymienionych przepisów przez co nie sposób

uznać, że skarżąca spełniła warunek określony w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Mogłoby to stanowić samodzielną podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 398 6

§ 2 k.p.c.). Na marginesie wypada zauważyć, że po przeniesieniu na rzecz córki

własności działki nr 56/2 poprzedni właściciel A. K. nie tylko stracił status

wnioskodawcy lecz przestał być w ogóle uczestnikiem niniejszego postępowania

(art. 510 § 1 k.p.c. a contrario).