Cassation appeal dismissed for theoretical legal question and lack of clear legal issue under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's reduction of damages. The plaintiff argued that the established legal interpretation of Article 5 of the Civil Code regarding limitation periods had changed, but the court found the legal question insufficiently substantiated and merely theoretical. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 2 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue raised is theoretical, insufficiently substantiated, or does not constitute a clear violation of the law requiring a change in precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 62/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa B. S. przeciwko P. S.A. w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 5 września 2014 r., sygn. akt I ACa 751/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 września 2014 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 marca 2014 r., obniżając zasądzone przez Sąd pierwszej instancji kwoty zasądzone z tytułu zadośćuczynienia oraz odszkodowania. Wyrok Sądu drugiej instancji zaskarżyła powódka, wskazując w skardze kasacyjnej na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, sprowadzające się do pytania, czy ugruntowane stanowisko orzecznictwa dotyczącego przesłanek zastosowania art. 5 k.c. w odniesieniu do zarzutu przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym uległo zmianie.
Wskazała również, że skarga jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne nie zostało dostatecznie uzasadnione ani precyzyjnie sformułowane. Skarżąca przyznała, że judykatura w omawianym zakresie jest ugruntowana, więc postawienie w istocie teoretycznego pytania, czy „zapatrywanie na przesłanki zastosowania art. 5 k.c. w odniesieniu do zarzutu przedawnienia uległo zmianie (…), a jeżeli tak to w jakim kierunku?”, nie może być uznane za przyczynę kasacyjną uzasadniającą przyjęcie skargi.
Taką przyczyną nie może być również odmienność orzeczeń Sądów pierwszej i drugiej instancji.Także uzasadnienie „oczywistej zasadności” skargi jest niewystarczające, sprowadza się bowiem do ogólników, gdy tymczasem ocena i ustalenie wysokości zadośćuczynienia – odnoszona do konkretnych okoliczności sprawy – należy w zasadzie do sądów meriti i do sfery oceny sędziowskiej. Nie wykazano, by w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia tej sfery, zwłaszcza w stopniu uzasadniającym oczywistą zasadność skargi.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), odstępując, ze względu na trudną sytuację życiową powódki, od obciążania jej kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).