Supreme Court dismisses appeal for retrial in non-procedural property case as not appealable by cassation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by L.P. and M.P. regarding a final decision on the acquisition of abandoned property. The appellants argued that the lower court incorrectly applied Civil Procedure Code rules for retrial proceedings, but the State contended the matter was non-procedural. The court ruled that cassation appeals against decisions rejecting retrial requests in non-procedural matters are inadmissible under the specific provisions governing such cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 5191 § 1 k.p.c.: Decisions rejecting retrial requests in non-procedural property matters are not subject to cassation appeal as they fall outside the scope of the special rules governing such extraordinary remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 57/12
POSTANOWIENIE
Dnia 11 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Wojciech Katner
w sprawie ze skargi L.P. i M. P.
o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym
postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 17 lipca 1957 r.,
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N.
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości opuszczonej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 kwietnia 2012 r.,
na skutek skargi kasacyjnej skarżących
od postanowienia Sądu Okręgowego
z dnia 16 listopada 2011 r.,
odrzuca
skargę
kasacyjną
skarżących
i
zasądza
od
skarżących solidarnie na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset)
złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie
L. P. i M. P. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15 września 2011 r. w
sprawie przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta N. o wznowienie
postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu
Powiatowego z dnia 17 lipca 1957 r., o stwierdzenie nabycia własności
nieruchomości opuszczonej. Postanowieniem Sądu pierwszej instancji skarga
została odrzucona, a Sąd Okręgowy potwierdził ustalenia faktyczne i uznał za
prawidłową dokonaną ocenę prawną, w szczególności odnośnie do zastosowania w
sprawie art. 407 § 1 k.p.c.
W skardze kasacyjnej skarżące zarzuciły zaskarżonemu postanowieniu
naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 407 § 1 k.p.c. poprzez jego
nieprawidłowe zastosowanie. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego
postanowienia
i
przekazanie
sprawy
do
ponownego
rozpoznania
wraz
z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na skargę Skarb Państwa zastępowany przez Prokuratorię
Generalną Skarbu Państwa wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o odmowę jej
przyjęcia do rozpoznania albo o jej oddalenie, z zasądzeniem kosztów
postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Skarżące, poprzez profesjonalnego pełnomocnika opierają naruszenie
przepisów postępowania w zaskarżonym postanowieniu z powołaniem się na art.
407 § 1 k.p.c. Nie zauważają jednak, że sprawa, w której wystąpiły ze skargą
o wznowienie postępowania toczyła się w postępowaniu nieprocesowym, jako
sprawa z zakresu prawa rzeczowego. Ze względu na to, że przepisy Kodeksu
postępowania cywilnego dotyczące wznowienia postępowania nie regulują
zaskarżalności skargą kasacyjną orzeczeń zapadłych w postępowaniu wywołanym
skargą o wznowienie, słusznie wskazuje Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa
w odpowiedzi na skargę, że dopuszczalność skargi kasacyjnej winna być
rozpatrywana według art. 5191 § 1 k.p.c. Przepis ten, ze względu na nadzwyczajny
charakter postępowania kasacyjnego, dotyczącego prawomocnych orzeczeń
sądowych podlega ścisłej wykładni; nie wymienia w sprawach z zakresu prawa
rzeczowego materii zaskarżonego postanowienia z dnia 16 listopada 2011 r.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest reprezentowane konsekwentne
stanowisko, że art. 5191 § 1 k.p.c. nie może być interpretowany rozszerzająco
przez uznanie postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania za
mieszczące się w ramach użytego w tym przepisie terminu „postanowienia
w przedmiocie odrzucenia wniosku" (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
11 stycznia 2006 r., III CZ 103/05 oraz z dnia 12 czerwca 2008 r., III CZ 28/08).
W postanowieniu z dnia 15 października 2001 r., sygn. akt V CKN 357/01 Sąd
Najwyższy przyjął, że odrzucenie skargi o wznowienie postępowania nie może być
także traktowane analogicznie jak odrzucenie wniosku o wszczęcie postępowania
nieprocesowego, gdyż są to odrębne żądania procesowe; wniosek inicjuje
postępowanie nieprocesowe, a skarga o wznowienie ma charakter szczególnego
środka zaskarżenia. Posłużenie się analogią byłoby natomiast niedopuszczalne,
ponieważ nie wystąpiła w tym wypadku luka w przepisach prawa postępowania
cywilnego. Należy więc uznać, że postanowienie oddalające zażalenie na
postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania prowadzonego
w trybie nieprocesowym nie jest zaskarżalne skargą kasacyjną.
Mając na uwadze powyższe względy skarga kasacyjna podlega odrzuceniu
na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.; rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
kasacyjnego zostało oparte na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 391 § 1, art.
39821 i art. 13 § 2 k.p.c.
jw