Supreme Court dismisses cassation appeal as it concerns fact-finding, not a clear legal error under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by applicants A. Z. and J. Z. against a lower court decision. The applicants argued that the First Instance Court misinterpreted Article 31 of the Geodetic and Cartographic Law, but the Supreme Court determined that their complaint focused on factual findings rather than a clear legal error. Consequently, the court ruled that the statutory requirements for admitting the appeal to consideration were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if it challenges factual determinations or evidentiary assessments, as these do not constitute the clear legal error required for admission under Article 3989 § 1 point 4 of the Civil Procedure Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 53/17 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z wniosku A. Z. i J. Z.przy uczestnictwie S. C. i A. C. o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 9 maja 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnioskodawcy A. Z. i J. Z. we wniesionej skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 maja 2016 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga wnioskodawców jest oczywiście uzasadniona.
Wnioskodawca nie wykazał, że zaskarżone postanowienie narusza prawo w sposób tak oczywisty, iż bez potrzeby prowadzenia pogłębionego jurydycznie wywodu jest to widoczne, a stwierdził tylko, że Sąd Okręgowy dokonał błędnej wykładni art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst Dz. U. z 2016, poz. 1629) kwestionując ustalenia i oceny, na jakich Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie. Mając na względzie, że podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) nie można uznać, że został spełniony wymóg określony w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., który uzasadniałby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw