Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to lack of legal interest and value below statutory threshold.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a judgment awarding damages for unauthorized occupancy of premises. The defendant argued the appeal was valid, but the court found no legal interest in the portion of the judgment dismissing the plaintiff's claim and determined the appeal value for each combined case was under the statutory limit. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code because the individual appeal values failed to meet the required monetary threshold.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant lacks a legal interest in the appeal or if the value of the appeal subject matter does not exceed the statutory limit, even when multiple cases are joined for joint adjudication.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 50/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa Gminy Miasta Z. przeciwko M. W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt II Ca […], odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Strona powodowa w pozwie z dnia 14 listopada 2008 r. w sprawie I C […] wnosiła o zasądzenie od pozwanej kwoty 18 277,64 zł z odsetkami tytułem odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego w okresie od 1 sierpnia 2006 r. do 31 października 2008 r. Natomiast w pozwie z dnia 16 lipca 2010 r w sprawie I C […] wnosiła o zasądzenie od pozwanej kwoty 13 096,66 zł z odsetkami tytułem odszkodowania za zajmowanie bez tytułu prawnego lokalu w okresie od 1 listopada 2008 r. do 30 czerwca 2010 r. Powództwo to następnie rozszerzyła o kwotę 23 515,57 zł odszkodowania za okres od 1 lipca 2010 r. do 30 czerwca 2013r.Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r.
Sąd Rejonowy w K. zarządził połączenie obu tych spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I C […] i wyrokiem z dnia 24 listopada 2014 r. oddalił powództwo.W wyniku apelacji strony powodowej Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2015 r. zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 54 203,58 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od określonych dat w poszczególnych miesięcy wskazanych w wyroku, tytułem odszkodowania za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego i oddalił powództwo w pozostałej części.Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła pozwana stwierdzając, że zaskarża go w całości i wskazując jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 54 204 zł.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z uwagi na to, że pozwana nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu wyroku Sądu Okręgowego w części oddalającej powództwo, skarga kasacyjna w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. jako niedopuszczalna z powodu braku gravamen (porównaj uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasadę prawną z dnia 15 maja 2014 r.
III CZP 88/13, OSNC 2014/11/108).W pozostałej części skarga kasacyjna jest również niedopuszczalna. Jak bowiem wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, połączenie na podstawie art. 219 k.p.c. dwóch lub więcej spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia jest zabiegiem jedynie technicznym i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy. Wszystkie połączone sprawy zachowują swoją odrębność i są nadal samodzielnymi sprawami, zatem o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje nie łączna wartość przedmiotu sporu czy zaskarżenia ustalona jako suma wartości poszczególnych połączonych spraw, lecz wartość przedmiotu zaskarżenia osobno w każdej z nich.
Ocena dopuszczalności zaskarżenia skargą kasacyjną takiego łącznego wyroku musi być zatem przeprowadzona oddzielnie w odniesieniu do każdej z połączonych spraw (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1967 r. I CR 158/67, OSNC 1968/6/105, z dnia 13 grudnia 1996 r. I PKN 43/96, z dnia 31 maja 2006 r. IV CZ 41/06, z dnia 15 listopada 2007 r. II CSK 418/07, z dnia 16 lutego 2008 r. I CZ 148/07, z dnia 19 grudnia 2008 r. II CSK 267/08 i z dnia 12 września 2013 r. II CSK 105/13, nie publ.).W żadnej z dwóch połączonych do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw toczących się między stronami o odszkodowanie za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego wartość przedmiotu sporu nie przekracza 50 000 zł.
W pierwszej sprawie wynosi bowiem 18 277,64 zł, zaś w drugiej 36 612,23 zł (13 096,66+23 515,57). Roszczenie zgłoszone w pierwszej sprawie zostało uwzględnione przez Sąd drugiej instancji w całości, a więc wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego wynosi 18 277,64 zł, natomiast roszczenie zgłoszone w drugiej sprawie zostało uwzględnione w zakresie kwoty 35 925,94 zł, a wiec wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego wynosi 35 925,94 zł. Każda z tych kwot jest niższa od kwoty 50 000 zł stanowiącej, zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., próg dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych.Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekraczającą kwoty 50 000 zł. db