Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error or serious interpretative doubt.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by Z. S. and S. S. against the lower court's decision on co-ownership termination and prescription. The applicants argued for an obvious legal error under Article 3989 § 1, but the Court found no such rudimentary mistakes requiring immediate recognition. Consequently, the appeal was rejected because the applicants failed to demonstrate a need for Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, serious doubts arise regarding statutory interpretation, or a procedural defect invalidates the proceedings, as mere obviousness of the claim is insufficient without demonstrable fundamental errors.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 459/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku J. T.przy uczestnictwie M. S., Z. S i S. S.o zniesienie współwłasności, oraz połączonej sprawy z wniosku Z. S. i S. S. przy uczestnictwie M. S i J. T o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej Z. S. i S. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wnioskodawcy w skardze powołali się na przesłankę z pkt 4 art. 3989 § 1 k.p.c., to jest oczywistą zasadność skargi. Analiza skarżonego postanowienia i treści skargi nie uzasadnia jednak przyjęcia, że przesłanka ta w sprawie wystąpiła.
W orzecznictwie przyjmuje się, że taka kwalifikacja jest dokonywana wówczas, gdy mamy do czynienia z rudymentarnymi błędami sądu w zakresie stosowania prawa materialnego czy też procesowego, widocznymi od razu, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych badań lub dociekań. Rodzaj błędów popełnionych przez sąd pozbawia bowiem orzeczenia nimi dotknięte przymiotu legalności i celem skargi jest usunięcie ich z obrotu. Zatem i ta przesłanka pozostaje w związku ze szczególnym charakterem skargi kasacyjnej, nie jest to bowiem środek zaskarżenia, który umożliwiałby kolejny raz instancyjną kontrolę prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.Zważywszy, że w skarżonym postanowieniu nie można dopatrzeć się wad, o których mowa, stwierdzić należy, że skarżący nie zdołali wykazać, iż zachodzi potrzeba rozpoznania skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy.
Z tych też przyczyn, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą – zgodnie z art. 39813 §1 k.p.c. – Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989§2 k.p.c.). l.n