Legislator Case Law & Legislation
III CSK 419/16 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal as legal issue lacked precedent value under Polish Civil Procedure Code.

Case Number III CSK 419/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by H.R. against the lower court's decision to reject the claim for acquisition of property by prescription. The appellant argued that the question of whether the claimant was an independent possessor constituted a significant legal issue warranting review. The Court held that the issue did not meet the threshold for a significant legal question as it lacked precedential value or importance for the development of law beyond the specific case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A legal issue justifying cassation review must be significant in the sense of having importance for the development of law or precedential value for similar cases, rather than merely being a question of fact or a trivial legal point.

Keywords

AI generated
prescription acquisition independent possessor cassation appeal significant legal issue precedential value Civil Procedure Code Supreme Court dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Z kolei „zagadnienie prawne” zostało sprowadzone do pytania, czy wnioskodawcę można uznać za samoistnego posiadacza przedmiotowej nieruchomości, co nie oznacza istnienia przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z kolei „zagadnienie prawne” zostało sprowadzone do pytania, czy wnioskodawcę można uznać za samoistnego posiadacza przedmiotowej nieruchomości, co nie oznacza istnienia przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Z kolei „zagadnienie prawne” zostało sprowadzone do pytania, czy wnioskodawcę można uznać za samoistnego posiadacza przedmiotowej nieruchomości, co nie oznacza istnienia przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z kolei „zagadnienie prawne” zostało sprowadzone do pytania, czy wnioskodawcę można uznać za samoistnego posiadacza przedmiotowej nieruchomości, co nie oznacza istnienia przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 419/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku A. R. ‎przy uczestnictwie H. R., J. R., J. R., B. Ł., G. B., W. S., J. S. i A. M.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania H. R. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 1 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika H. R. na rzecz wnioskodawcy kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w K., w sprawie o zasiedzenie, oddalił apelację uczestnika H. R. od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 czerwca 2015 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania, czy wnioskodawcę można uznać za posiadacza samoistnego oraz że skarga jest oczywiście uzasadniona.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi kasacyjnej uzasadniająca przyjęcie jej do rozpoznania oznacza, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Skarżący nie wykazał tej oczywistości, a swą argumentację w tym zakresie ograniczył do ogólników, stanowiących powtórzenie podniesionej podstawy kasacyjnej.

Z kolei „zagadnienie prawne” zostało sprowadzone do pytania, czy wnioskodawcę można uznać za samoistnego posiadacza przedmiotowej nieruchomości, co nie oznacza istnienia przyczyny kasacyjnej przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi do rozpoznania musi być istotne w tym sensie, że musi mieć znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw. Pojęcie istotności oznacza doniosłość zagadnienia, wyrażającą się rangą zawartego w nim problemu prawnego oraz jego znaczeniem wykraczającym poza potrzeby rozstrzygnięcia jednostkowej sprawy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CK 12/02, nie publ., z dnia 10 grudnia 2003 r., V CZ 123/03, nie publ., z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, nie publ., z dnia 13 stycznia 2007 r., III CSK 180/07, nie publ., z dnia 23 marca 2012 r., I CSK 496/11, nie publ., z dnia 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. aj