Supreme Court dismisses appeal for failure to separately state request for admissibility and legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the defendants against a divorce agreement dissolution. The defendants argued that the plaintiff's provocation warranted termination under Article 913 § 2 of the Civil Code, but the court found no legal issues requiring review. The appeal was dismissed because it failed to separately state the request for admissibility and legal grounds as required by Article 398 § 4 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 4 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must separately state the request for admissibility and legal grounds; a general justification for cassation grounds does not satisfy the requirement for a separate request for admissibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 362/07
POSTANOWIENIE
Dnia 23 stycznia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Stanisław Dąbrowski
w sprawie z powództwa W. J.
przeciwko S. O. i M. O.
o rozwiązanie umowy dożywocia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego
2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 3.600
(trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r.
pozwani S. i M. O. podnosili jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do
rozpoznania, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, sprowadzające się do
rozstrzygnięcia, czy prowokacyjne zachowanie powoda wobec pozwanych i inicjowanie
przez niego postępowań karnych może stanowić wyjątkowy wypadek uzasadniający
rozwiązanie przez sąd umowy dożywocia na podstawie art. 913 § 2 k.c. Wywiedzionych
zagadnień prawnych nie uzasadniono.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna w sprawie niniejszej podlega odrzuceniu z uwagi na
niezawarcie w niej wszystkich elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 398 4 § 1
k.p.c.
Obowiązujące przepisy kodeksu postępowania cywilnego nakazują stronie
wnoszącej skargę wywieść w niej „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
i jego uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), nawiązujący do co najmniej jednej z
ustawowych przesłanek tzw. przedsądu, zawartych w art. 3989 § 1 k.p.c. (por. m.in.
postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006 nr 4, poz. 75).
Wymaganie to ma w istocie charakter mieszany, formalno-materialny, z przewagą
jednak czynnika materialnego, co oznacza w szczególności, iż nie wystarczy samo tylko
wskazanie, że występuje zdaniem skarżącego jedna z czterech przesłanek tzw.
przedsądu, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c., lecz nadto wniosek ten musi być
wypełniony rzeczywistą treścią i uzasadniony w należycie wyodrębnionym fragmencie
pisma procesowego za pośrednictwem argumentów jurydycznych.
Tego skarżący nie uczynił; skarga kasacyjna obejmuje bowiem wyłącznie część
zatytułowaną jako „uzasadnienie”, która wyraźnie odnosi się do podstaw kasacyjnych.
Natomiast, wobec wyraźnego oddzielenia w treści art. 398 3 § 1 k.p.c., uzasadnienia
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania od uzasadnienia samych podstaw
kasacyjnych, nie można przyjąć, że jeden i ten sam element konstrukcyjny skargi - w
postaci ogólnego „uzasadnienia” postaw kasacyjnych - uzasadni zarazem przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. m.in. postanowienie SN z dnia 26 października
2005 r., V CZ 122/05, niepubl.).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. skargę kasacyjną
należało odrzucić, oddalając wniosek pełnomocnika powódki o zasądzenie kosztów
procesu w postępowaniu kasacyjnym, albowiem nienależyte wypełnianie przez
pełnomocnika będącego adwokatem obowiązków zawodowych nie może w ogóle być
uznane za udzielenie stronie pomocy prawnej.