Legislator Case Law & Legislation
III CSK 345/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal regarding acceptance of first-instance fact-finding by second-instance court.

Case Number III CSK 345/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a participant against the District Court's decision to reject an appeal. The appellant argued that the second-instance court improperly accepted factual findings from the first instance without independent reasoning regarding land division. The court ruled that while the second instance is a court of first instance on merits, it acts primarily as an appellate body reviewing the appeal's scope. Consequently, the court held that accepting first-instance findings without repetition is permissible when the appellant does not contest them, rendering the cassation grounds inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 233 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 172 k.c.: The second-instance court may accept first-instance factual findings as its own if the appellant does not contest them, provided the cassation grounds regarding the review of facts are inadmissible.

Keywords

AI generated
second instance court acceptance of facts cassation appeal procedural review inadmissible grounds

Cited Legislation

AI generated
Art. 233 k.p.c.
W orzecznictwie przyjęto, że jeżeli w apelacji kwestionowane są ustalenia sądu pierwszej instancji, ale sąd drugiej instancji zarzutów w tym przedmiocie nie podziela, może przyjąć ustalenia „za własne”, bez konieczności ich powtarzania.Z tego względu przyczyna kasacyjna dotycząca art. 233 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
odwołująca się do zrzutów naruszenia tego przepisu, nie jest uzasadniona, zwłaszcza że w postępowaniu kasacyjnym ustalenia faktyczne ani ocena dowodów nie mogą być w ogóle badane (art. 3983 § 3 k.p.c.).Nie występują także przyczyny kasacyjne przewidziane w art.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.).Nie występują także przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jest bowiem oczywiste, że zastosowanie art.
Art. 172 k.c.
3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jest bowiem oczywiste, że zastosowanie art. 172 k.c. - w stanie faktycznym ustalonym przez Sądy i niepodważalnym w postępowaniu kasacyjnym - było prawidłowe.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
- w stanie faktycznym ustalonym przez Sądy i niepodważalnym w postępowaniu kasacyjnym - było prawidłowe.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
Art. 520 § 2 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw
art. 233 k.p.c
W orzecznictwie przyjęto, że jeżeli w apelacji kwestionowane są ustalenia sądu pierwszej instancji, ale sąd drugiej instancji zarzutów w tym przedmiocie nie podziela, może przyjąć ustalenia „za własne”, bez konieczności ich powtarzania.Z tego względu przyczyna kasacyjna dotycząca art. 233 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 345/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku W. S. i K. S.‎przy uczestnictwie W. Ś. I in.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika J. B.od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika J. B. na rzecz wnioskodawców kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o zasiedzenie oddalił apelację uczestnika J. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 18 lipca 2017 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego dopuszczalności przyjmowania za własne przez sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji. Ponadto starał się wykazać oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, spowodowaną brakiem rozważań Sądu drugiej instancji na temat możliwości zasiedzenia części działki, pełniącej rolę rowu melioracyjnego o społecznym i publicznym celu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd rozpoznający apelację jest wprawdzie sądem merytorycznym, ale przede wszystkim pełni funkcję sądu odwoławczego, dokonującego kontroli instancyjnej w granicach wniosków apelacji.

W orzecznictwie przyjęto, że jeżeli w apelacji kwestionowane są ustalenia sądu pierwszej instancji, ale sąd drugiej instancji zarzutów w tym przedmiocie nie podziela, może przyjąć ustalenia „za własne”, bez konieczności ich powtarzania.Z tego względu przyczyna kasacyjna dotycząca art. 233 k.p.c. odwołująca się do zrzutów naruszenia tego przepisu, nie jest uzasadniona, zwłaszcza że w postępowaniu kasacyjnym ustalenia faktyczne ani ocena dowodów nie mogą być w ogóle badane (art. 3983 § 3 k.p.c.).Nie występują także przyczyny kasacyjne przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jest bowiem oczywiste, że zastosowanie art. 172 k.c. - w stanie faktycznym ustalonym przez Sądy i niepodważalnym w postępowaniu kasacyjnym - było prawidłowe.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 2 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw