Cassation appeal dismissed because factual findings and evidence evaluation are inadmissible grounds under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the lower court's judgment. The plaintiff argued that the lower court failed its fact-finding duties and incorrectly concluded that the defendant acquired land through surrogation. The court rejected this, ruling that such arguments regarding fact-finding and evidence evaluation are inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: Cassation appeals cannot be based on objections to the establishment of facts or the evaluation of evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 323/10
POSTANOWIENIE
Dnia 25 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa S. G.
przeciwko W. G.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 marca 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Okręgowego […]
z dnia 22 kwietnia 2010 r.,
1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. oddala
wniosek
pozwanego
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
o
zasądzenie
kosztów
W niniejszej sprawie jako wyłączną podstawę skargi kasacyjnej wskazano na
art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2 k.p.c. Wskazane przepisy w ocenie
skarżącego zostały naruszone przez to, że „doszło do niespełnienia funkcji
rozpoznawczej i kontrolnej Sądu Okręgowego (art. 382 k.p.c.) oraz wyciągnięcia
błędnego (dowolnego) wniosku, iż pozwany wykazał, że w wyniku surogacji nabył
działkę do majątku osobistego”. Zarzut ten sprowadza się zatem do uznania,
że Sąd Okręgowy dokonał wadliwej oceny dowodów, co legło u podstaw wadliwego
rozumowania. Zarzut tej treści jest jednak niedopuszczalny, zgodnie bowiem z art.
3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące
ustalenia faktów lub oceny dowodów. Takie zawężenie przez ustawodawcę
dopuszczalnych podstaw skargi kasacyjnej wynika z publicznoprawnego charakteru
tego środka prawnego.
W tej sprawie nie wpłynęła odpowiedź na skargę kasacyjną, lecz „pismo
procesowe pozwanego” złożone po terminie do złożenia odpowiedzi na skargę
kasacyjną, które zawiera m. in. wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa
procesowego. Kodeks postępowania cywilnego przewiduje wyraźny termin do
złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Gdyby przyjąć, że po upływie tego
terminu skarżący mógł złożyć pismo procesowe o treści i znaczeniu prawnym
tożsamym z odpowiedzią na skargę kasacyjną, to wymaganie krótkiego terminu
2 tygodni do sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną straciłoby znaczenie
prawne. Tymczasem tzw. wykładnia per non est jest niedopuszczalna. Mimo zatem,
że, co do zasady, wniosek o zasądzenie kosztów postępowania można zgłaszać na
każdym etapie sprawy, w przypadku skargi kasacyjnej trzeba podzielić dominujące
stanowisko, że taki wniosek można złożyć skutecznie wyłącznie w terminie
wymaganym do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Zatem po upływie
terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną dopuszczalne jest składanie
pism procesowych w sprawie (nie podlegają zwrotowi), jednakże zawarty w nich
wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nie może zostać
uwzględniony.
Z przedstawionych powodów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na
podstawie art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 3983 § 3 oraz art. 3987 § 1 k.p.c.
jz