Supreme Court dismisses cassation appeal for obvious merit, rejecting legal issue claim under Civil Code Art. 16. The appeal was rejected because the legal question was not significant enough to warrant Supreme Court review.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the appellate court's decision to grant involuntary commitment. The applicant argued that the lower courts incorrectly applied Article 16 of the Civil Code, claiming this created a significant legal issue requiring Supreme Court resolution. The court rejected this, noting that an appeal based on obvious merit and a claim of a significant legal issue are mutually exclusive concepts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 16 § 1 k.c.: A cassation appeal based on obvious merit cannot simultaneously claim the existence of a significant legal issue, as the former implies a decision visible without analysis while the latter requires deep judicial evaluation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 309/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T.przy uczestnictwie J. K.przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w […]o ubezwłasnowolnienie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. Sąd Apelacyjny w […] w sprawie o ubezwłasnowolnieni oddalił apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 29 maja 2017 r.Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając błędne zastosowanie art. 16 k.c., co – jej zdaniem – uzasadnia przyjęcie skargi kasacyjnej z powodu jej oczywistej zasadności. Skarżąca wskazała także na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego spełnienia przesłanek wskazanych w art. 16 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powoływanie się w skardze kasacyjnej jednocześnie na przyczyny określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. jest zasadniczo wyłączone, co Sąd Najwyższy niejednokrotnie wskazywał (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2013 r., III CSK 242/13, nie publ., z dnia 24 stycznia 2018 r., III CSK 253/17, nie publ.).
Jest oczywiste, że skarga nie może być oczywiście uzasadniona w związku z naruszeniem przez Sądy art. 16 § 1 k.c. przy jednoczesnym twierdzeniu, iż wykładnia tego przepisu stwarza – w tej konkretnej sprawie oraz w ogólności – zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Te tezy stoją w opozycji; oczywista zasadność skargi to zasadność widoczna na pierwszy rzut oka, bez potrzeby jakichkolwiek analiz, natomiast istotne zagadnienie prawne wymaga dogłębnego i wszechstronnego zbadania i jurydycznej oceny.
Niezależnie od tych uwag należy stwierdzić, że w świetle dokonanych ustaleń, których w postępowaniu kasacyjnym podnosić nie można, zastosowanie art. 16 § 1 k.c. było w pełni uzasadnione, co Sądy obu instancji szeroko wyjaśniły.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj