Supreme Court dismisses cassation appeal as legal interpretation of property division statute is settled and well-founded.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a spouse seeking division of joint property. The appellant argued that the statutory interpretation regarding property division required reconsideration due to the high value of assets generated by one spouse. The Court rejected this, noting that the legal interpretation is established in precedent and that asset value does not alter the statutory framework, which prioritizes family welfare over specific amounts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 43 § 2 k.r.o. The Supreme Court held that a cassation appeal based on the need for statutory interpretation is inadmissible if the interpretation is well-founded in case law and if the value of the joint property does not constitute a significant reason for changing that interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 308/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku K. K. przy uczestnictwie K. K. o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w N.z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o podział majątku wspólnego oddalił apelację uczestnika od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 grudnia 2015 r. Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazują na potrzebę wykładni art. 43 § 2 k.r.o. w kontekście spraw odnoszących się do majątków o wartości wielu milionów złotych wypracowanych przez jednego z małżonków.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. powołana przez skarżącego przyczyna kasacyjna.
Jeżeli skarżący wskazuje jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowanie w sprawie potrzebę wykładni przepisów, to powinien wykazać jakie poważne wątpliwości prawne budzi ta wykładnia i z czego one wynikają. Wykładnia art. 43 § 2 k.r.o. jest ugruntowana, zarówno w orzecznictwie jak i piśmiennictwie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 kwietnia 1972 r., III CRN 626/71, nie publ., z dnia 30 listopada 1972 r., III CRN 235/72, OSNCP 1973, nr 10, poz. 174, z dnia 26 listopada 1973 r., III CRN 227/73, OSNCP 1974, nr 11, poz. 189, z dnia 2 października 1997 r., II CKN 348/97, nie publ., z dnia 21 listopada 2002 r., III CKN 1018/00, nie publ., z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CSK 553/12, OSNC -ZD 2014, nr B, poz. 24).
Ogólna wartość majątku wspólnego zasadniczo nie może wpływać na zmianę tej wykładni, nie stanowi bowiem „ważnego powodu” w rozumieniu tego przepisu, podobnie jak wartość niska lub umiarkowana. Istotne są wyłącznie kwestie aksjologiczne, w tym dobro rodziny.Poza tym, małżonkowie zamierzający ukształtować swój ustrój majątkowy w sposób odbiegający od ustroju ustawowego określonego w art. 43 § 1 k.r.o., np. z tego względu, że wkład jednego z nich do majątku wspólnego jest lub będzie nieproporcjonalnie duży, mogą uczynić to zawczasu – w zasadzie w dowolny sposób – w drodze tzw. umów małżeńskich.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj