Supreme Court dismisses cassation appeal for non-legal issues and procedural defects under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the appellant's cassation appeal, ruling that the arguments raised did not meet statutory requirements for legal review. The appellant focused on factual disputes regarding personal rights and procedural costs, neither of which constitutes a ground for cassation under the Civil Procedure Code. Consequently, the court declared the appeal inadmissible in part and refused to accept it in the remaining scope.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it relies on facts rather than legal issues or if it challenges a procedural decision not subject to cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 296/10
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Jana L.
przeciwko Skarbowi Państwa-Prokuraturze Okręgowej w N.
i
Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K.
o ochroną dóbr osobistych i zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2011 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16
kwietnia 2010 r.,
odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej orzeczenia
o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu,
a w pozostałym zakresie odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania
i
przyznaje
adwokatowi
T.
P. (Kancelaria
Adwokacka w N.) od Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny ) kwotę
3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) z należnym podatkiem od
towarów i usług.
Uzasadnienie
Powód Jan L. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia
16 kwietnia 2010 r., podnosząc jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie jej do
rozpoznania występującą w sprawie problematykę „naruszenia dóbr osobistych, do
których należy prawo do ochrony prawnej przy wykonywaniu czynności z zakresu
władzy publicznej” oraz kwestię „ścisłego przestrzegania przez władzę sądowniczą
przepisów
stanowionych
przez
władzę
wykonawczą
na
mocy
uprawnień
udzielonych przez władzę ustawodawczą odnośnie przyznawania należności
zgodnie z taryfą”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących
rozbieżności
w
orzecznictwie
sądów,
zachodzi
nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Sąd Najwyższy
wielokrotnie wyjaśniał, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania powinno odnosić się do przewidzianych w art. 398 9 § 1 k.p.c.
przesłanek przedsądu.
Tymczasem skarżący w skardze powołał się na okoliczności, które nie
zostały przez ustawodawcę wymienione jako uzasadniające przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagań
przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Należy
także
zauważyć,
że
druga
z
powołanych
w
skardze
okoliczności wskazuje na zaskarżenie rozstrzygnięcia o kosztach procesu, które
nie jest orzeczeniem, od którego przysługuje skarga kasacyjna (art. 398 1 § 1 k.p.c.)
i z tego względu skarga w tym zakresie podlegała odrzuceniu na podstawie art.
3986 § 3 k.p.c.
Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie § 6 pkt 7 w związku
z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez
Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U.
z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).