Legislator Case Law & Legislation
III CSK 276/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding claims for repair costs on inherited property not covered by inheritance partition agreement.

Case Number III CSK 276/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by defendants against a lower court ruling that rejected their claim to recover repair costs. The plaintiffs argued that a judicial partition agreement did not cover these expenses, which they incurred using joint marital funds, and sought to litigate them separately. The court held that the legal issue was already settled in precedent and did not require a new abstract ruling, thus denying the appeal's admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 688 k.p.c. w zw. z art. 618 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issue is already settled in established case law and lacks the characteristics of a new, abstract problem requiring clarification.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility inheritance partition agreement repair costs on property joint marital funds third party rights established case law marital community property

Cited Legislation

AI generated
Art. 688 k.p.c.
Zgodnie z tym poglądem, przepis art. 688 k.p.c. w zw.
Art. 618 k.p.c.
z art. 618 k.p.c. odnosi się do uczestników postępowania o dział spadku; nie zakreśla zaś żadnych ograniczeń dla osób trzecich, do których należy też małżonek współwłaściciela lub spadkobiercy (por.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Na wniosek powodów zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
Art. 39821 k.p.c.
i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 w zw.
§ 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
oraz § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.
art. 618 § 3 k.p.c
686 k.p.c., art. 618 § 1 k.p.c.
art. 686 k.p.c
W skardze opartej na drugiej podstawie kasacyjnej zarzucili naruszenie art. 686 k.p.c., art.

Cited Case Law

AI generated
V CSK 75/06
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r.
III CZP 119/08
Supreme Court dismisses legal question submission as it concerns fact application, not abstract statutory interpretation.
I PK 124/11
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and obvious error under Polish Labor Code.
III CZP 18/15
Supreme Court dismisses request to resolve legal issue regarding fiduciary co-ownership expense claims.
III CRN 143/79
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 18/15, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1979 r., III CRN 143/79, OSNC 1980, nr 6, poz.
III CZP 10/82
Sąd Najwyższy wskazał w uchwale z dnia 2 kwietnia 1982 r., III CZP 10/82, (OSNC 1982, nr 11-12, poz.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 276/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa D.C. i E.C.‎przeciwko A.C. i H.B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanych na rzecz powodów solidarnie kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Pozwani A.C. i H.B. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 21 kwietnia 2017 r., oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 września 2016 r. Sąd pierwszej instancji zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz D.C. i E.C. kwotę 61.233 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 20 sierpnia 2014 r. do dnia zapłaty z tytułu zwrotu kosztów prac remontowych i modernizacyjnych poczynionych na nieruchomości położonej w M. nr […]. Powodowie przedstawili umowę z dnia 10 września 2005 r. o użyczeniu im części domu, którą powód D.C. zawarł ze swoją matką D.C., zgodnie z którą użyczająca wyraziła zgodę na remont i modernizację użyczonego mieszkania, a prace te biorący w użyczenie miał finansować z własnych środków.

Prace zostały wykonane w szerokim zakresie, obejmowały rozbudowę, w tym także nadbudowę i modernizację budynku. Ich wartość Sąd Okręgowy określił na podstawie ustaleń opinii biegłego, a Sąd Apelacyjny oszacował, że wartość ta mogła być nawet wyższa. Sądy za bezzasadny uznały zarzut pozwanych, jakoby wszelkie rozliczenia z tytułu nakładów na nieruchomość zostały dokonane w toku postępowania o dział spadku i zniesienie współwłasności. Wskazały, że przedmiotem ugody sądowej zawartej w sprawie o sygn. I Ns […] były jedynie nieruchomości wchodzące w skład spadku po D.C., a jej celem, objętym wolą uczestników tego postepowania zawierających ugodę, było zakończenie sporu działowego, a nie rozliczenie nakładów, zwłaszcza że roszczenie to stanowiło w okolicznościach sprawy składnik majątku wspólnego małżonków (powodów), z których jeden - powódka E.C. - nie był uczestnikiem postępowania o dział spadku.

Z uwagi na to, że wierzytelność z tytułu nakładów stanowiła składnik majątku wspólnego powodów, a więc także powódki, która miała status osoby trzeciej wobec uczestników postępowania o dział spadku po D.C., Sądy nie podzieliły argumentów prawnych pozwanych, powołujących się art. 618 § 3 k.p.c., jako zamykający powodom drogę do dochodzenia roszczeń z tytułu nakładów na spadkową nieruchomość po ukończeniu postępowania działowego. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wnieśli pozwani, zaskarżając go w części oddalającej ich apelację.

W skardze opartej na drugiej podstawie kasacyjnej zarzucili naruszenie art. 686 k.p.c., art. 618 § 1 k.p.c. i art. 618 § 3 k.p.c. w zw. z art. 688 k.p.c., wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, umożliwia także uchylenie orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych.

Nie będąc ogólnie dostępnym środkiem zaskarżenia orzeczeń, umożliwiającym rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej, poddawana jest wstępnej ocenie w ramach tzw. przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania. Skarżący uzasadnili potrzebę rozpatrzenia ich skargi wystąpieniem przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Ich zdaniem w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne wymagające wyjaśnienia - czy ugoda sądowa zawarta pomiędzy uczestnikami postępowania o dział spadku, która w swej treści zawiera zgodne postanowienie, iż kończy spór pomiędzy uczestnikami z tytułu działu spadku i że nie mają oni względem siebie jakichkolwiek roszczeń, obejmuje również rozliczenie nakładów, które nie zostały zgłoszone w toku postępowania działowego, oraz czy nakładów tych można dochodzić od uczestnika, któremu w drodze działu spadku nie przypadła nieruchomość, na którą ich dokonano.Przesłanka z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga wykazania, że przedstawione zagadnienie jest istotne, nowe, poważne, dotąd nierozwiązane w orzecznictwie sądowym, jego rozstrzygniecie jest konieczne do rozstrzygnięcia tej konkretnej sprawy, ale zarazem nie ma charakteru jednostkowego, lecz stanowi problem abstrakcyjny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r. niepubl.; z dnia 26 stycznia 2012 r., I PK 124/11, niepubl.).

Zagadnienie wskazane przez skarżących nie ma wszystkich tych cech, dotyczy bowiem problemu, który był już kilkakrotnie rozpatrywany przez Sąd Najwyższy, a przyjęte stanowisko uznać można za ustabilizowane i znajdujące poparcie także w piśmiennictwie. Zgodnie z tym poglądem, przepis art. 688 k.p.c. w zw. z art. 618 k.p.c. odnosi się do uczestników postępowania o dział spadku; nie zakreśla zaś żadnych ograniczeń dla osób trzecich, do których należy też małżonek współwłaściciela lub spadkobiercy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 18/15, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1979 r., III CRN 143/79, OSNC 1980, nr 6, poz. 119).

Sąd Najwyższy wskazał w uchwale z dnia 2 kwietnia 1982 r., III CZP 10/82, (OSNC 1982, nr 11-12, poz. 162), że roszczenia o zwrot nakładów dokonanych z majątku wspólnego małżonków na nieruchomość, której współwłaścicielem był jeden z nich, małżonkowie mogą dochodzić w odrębnym procesie, przy zachowaniu ogólnych ograniczeń czasowych, a nie szczególnych, zaostrzonych norm obowiązujących w stosunkach pomiędzy spadkobiercami. Nie budzi też wątpliwości, że odpowiedzialność spadkobierców za długi spadkowe po dokonaniu działu spadku co do zasady nie jest powiązana z otrzymanym w wyniku tego działu składnikiem spadku lecz wyznacza ją wielkość udziałów (art. 1034 § 2 k.c.).

W związku z tym uznać należy, że wskazana przez skarżących podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Okoliczności sprawy nie wskazują również, aby wystąpiły inne przesłanki z art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Na wniosek powodów zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).jw