Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding the temporal application of land planning law valuation rules.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a compensation award. The defendant argued that the new valuation rules in the Spatial Planning and Development Act should apply retroactively, but the court found no legal issue requiring interpretation. The court held that the principle of non-retroactivity applies, and since the local plan did not render the property unusable, the old valuation rules remained valid. Consequently, the cassation was rejected for lack of a substantive legal question under Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal when the appellant fails to demonstrate a significant legal issue, a need for interpretation of laws raising serious doubts, or a divergence in case law, particularly when general principles like non-retroactivity ('tempus regit actum') clearly govern the application of the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 265/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa C. R.przeciwko Gminie Miejskiej K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego.
Ma ono sprowadzać się do kwestii intertemporalnej, tzn. czy wartość nieruchomości należy ustalać w świetle nowego art. 37 ust. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kwestia ta jednak wątpliwości nie budzi. Po pierwsze, wskazana wątpliwość ma charakter subiektywny, tzn. skarżący nie wskazuje na występującą rozbieżność w orzecznictwie czy poglądach doktryny. Po drugie, brak norm intertemporalnych przy wprowadzaniu art. 37 ust. 11 nie oznacza, że kwestia ta nie jest uregulowana - zastosowanie mają wówczas ogólne zasady.
Jasno z nich wynika, że oceny skutków konkretnej czynności dokonuje się na podstawie prawa obowiązującego, gdy czynność ta została dokonana (tempus regit actum). Jeśli zatem szkoda została wyrządzona, tak jak w tej sprawie, pod rządami dawnego prawa, to dawne prawo przesądza o dopuszczalności i wysokości odszkodowania. Po trzecie, zasady ustalania wysokości wartości nieruchomości de facto nie uległy zmianie, bo treść art. 37 ust. 12, mająca zastosowanie, przejęła dawną treść art. 37 ust. 11, a obecny art. 37 ust. 11 pkt 1 nie może znaleźć zastosowania, ponieważ nie jest spełniona hipoteza zawartej tam normy prawnej: uchwalenie planu miejscowego nie spowodowało niemożliwości lub ograniczenia dalszego faktycznego korzystania z nieruchomości.
Co najwyżej znajdzie zastosowanie art. 37 ust. 11 pkt 2, ponieważ korzystanie z nieruchomości w sposób zgodny z dotychczas przewidzianym zostało ograniczone, ale wtedy ten sam przepis jasno mówi, że do oceny wartości nieruchomości uwzględnia się dotychczasowy sposób korzystania z nieruchomości.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw