Cassation appeal dismissed for failure to cite specific legal provisions and procedural defects in the lower court's judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a lower court judgment. The defendant's request lacked the mandatory justification required by law, failing to identify specific statutes needing interpretation or point out procedural errors. Consequently, the court ruled that the appeal could not be admitted for review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly cite the legal provisions requiring interpretation and specify the procedural defects; failure to do so renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 26/08
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa L. Z.
przeciwko B. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2008 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt III Ca (…),
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać między innymi
wniosek o przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku.
Skarga
pozwanego
zawiera
wniosek
o
przyjęcie,
nie
zawiera
jednak
odpowiadającego wymaganiom art. 3989 § 1 k.p.c. uzasadnienia tego wniosku.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno odwoływać
się do okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Jeżeli przesłanką wniosku o
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest – tak jak w niniejszej sprawie twierdzenie skarżącego, że zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości oraz twierdzenie o występowaniu nieważności postępowania, to
skarżący powinien w uzasadnieniu wniosku określić przepisy budzące poważne
wątpliwości i przytoczyć argumenty przemawiające za potrzebą ich wykładni, jak też
wskazać uchybienia skutkujące nieważnością postępowania przed sądem drugiej
instancji. (por. między innymi postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r.,
III CZ 61/05, niepubl., oraz uchwałę połączonych izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej
oraz Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r.
III CZP 72/02 OSNC 2003/7-8/92).
Skarga kasacyjna pozwanego nie spełnia powyższych wymagań, nie wymienia
bowiem nawet przepisów, które miałyby być przedmiotem wykładni, ani nie wskazuje
przyczyn podnoszonej nieważność postępowania.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. orzekł jak w
sentencji.