Supreme Court dismisses appeal in inheritance dispute where lower court found contract void for public policy reasons.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a co-heir against a lower court's ruling voiding a sale contract. The appellant argued the transaction was clearly justified, but the court noted the lower court considered multiple factors including the seller's age and mental state alongside the price disparity. Since the lower court did not exceed its margin of appreciation, the appeal failed to meet the statutory threshold for Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal unless it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or reveals procedural invalidity, as mere disagreement with the lower court's factual assessment does not suffice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 259/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku S. G.przy uczestnictwie M. R.o dział spadku po N. M.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 kwietnia 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestniczka postępowania o dział spadku - spadkobierczyni będąca stroną umowy zawartej ze spadkodawczynią - wniosła skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi.
Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Jest jasne, że sama nieekwiwalentność świadczeń stron umowy sprzedaży nie świadczy o jej sprzeczności z zasadami współżycia społecznego. Jednakże, jak wynika z lektury zaskarżonego orzeczenia, nie była to jedyna przyczyna uznania dokonanej czynności za sprzeczność z zasadami współżycia społecznego - Sąd II instancji wziął pod uwagę szereg innych czynników występujących w konkretnej sprawie, zwłaszcza dotyczących osoby sprzedawcy (wiek, stan świadomości) oraz kupującego (świadomość co do zaniżonej ceny).
Jest jasne, że klauzula generalna zasad współżycia społecznego ma charakter otwarty interpretacyjnie i różne osoby odmiennie mogą oceniać sprzeczność konkretnej czynności prawnej z takimi zasadami. Jednakże lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby Sąd wyszedł poza margines swobody ocennej - nie doszło do oczywiście nieprawidłowej interpretacji lub zastosowania prawa.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw