Supreme Court dismisses appeal on personality rights for lacking significant legal issues and procedural defects.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal regarding personality rights without holding a substantive hearing. The appellant argued that the defendants' signature constituted a 'pasquinade' and that the judge should have been recused, but the court found these claims to be abstract legal questions rather than significant issues requiring interpretation. Furthermore, the court noted the appellant failed to timely request the judge's recusal and included inadmissible procedural violations in the appeal. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code, and costs were assigned to the appellant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 4 k.p.c.; Art. 233 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or proves obviously justified; abstract questions about the nature of a 'pasquinade' or untimely requests for recusal do not meet these thresholds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 253/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa D. R. V.przeciwko B. M. i I. A. o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 7 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) przyznaje adwokatowi I. E. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 3600 (trzy tysięce sześćset) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powódce w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnień prawnych oraz oczywistej zasadności skargi.
Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. W odniesieniu do występowania w sprawie zagadnienia prawnego nie sposób uznać, że stanowi go ogólnikowe pytanie o to, jak w świetle prawa należy traktować „paszkwil” podpisany przez pozwanych. Również kwestie związane z odpowiedzialnością osób, które się pod nim podpisały nie mając świadomości jego treści jawi się raczej jako próba podważenia poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, a nie jako sformułowanie abstrakcyjnego i doniosłego prawnie zagadnienia. Analiza całokształtu skargi nie prowadzi także do wniosku, że jest ona oczywiście uzasadniona.
W szczególności nie można mówić o nieważności postępowania ze względu na orzekanie przez sędziego podlegającego wyłączeniu z mocy prawa (art. 379 pkt 4 k.p.c.), skoro sama skarżąca nawet wskazuje, że nie zgłosiła we właściwym terminie wniosku o wyłączenie sędziego. Jedynie na marginesie można wskazać, że wśród podstaw kasacyjnych znalazły się także niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym zarzuty naruszenia art. 233 k.p.c. (vide art. 3983 § 2 k.p.c.). Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnik skarżącej zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015, poz. 1801). jw