Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 248/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal claiming absolute right to easement despite no public access need. Appeal rejected as lower courts correctly found no necessity. Costs awarded to opposing parties.

Case Number III CSK 248/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the District Court's decision to reject the easement claim. The applicant argued that a necessary easement is an absolute right regardless of incidental travel needs or owner consent. The Court ruled that the lower courts correctly determined public access was possible without burdening the participants' land, making the appeal's arguments legally unfounded.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A claim for a necessary easement is not an absolute right and must be rejected if the lower courts have clearly established that public access is achievable without burdening the participants' land.

Keywords

AI generated
necessary easement public access necessity cassation appeal dismissal absolute right claim proportional burden test

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
Art. 520 § 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach sądowych orzekając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
art. 3989 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 248/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku A. G.‎przy uczestnictwie R. K. i A. K.‎o ustanowienie drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 26 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej - oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 marca 2013 r.Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącego, samo ustalenie negatywnej przesłanki, jaką jest brak odpowiedniego dostępu do drogi publicznej, powinno skutkować ustanowieniem odpowiedniej służebności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Uzasadnienie skargi kasacyjnej (oczywista zasadność skargi – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.) rozmija się z ustaleniami Sądów meriti, które zdecydowały o oddaleniu wniosku.

Sądy wyraźnie i jednoznacznie ustaliły – w sposób niepoddający się kontroli kasacyjnej – że możliwe jest uczynienie odpowiedniego dostępu do drogi publicznej z działki nr [x] bez konieczności obciążania działek uczestników oraz bez ponoszenia nakładów, które byłyby niewspółmierne.W tej sytuacji argumenty skarżącego, że służebność drogi koniecznej jest „prawem bezwzględnym” i że Sąd był zobowiązany ustanowić tę służebność bez względu na „incydentalność przejazdu” lub brak sprzeciwu właścicieli, są bezzasadne i odbiegają od istoty rozstrzygnięcia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach sądowych orzekając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj