Legislator Case Law & Legislation
III CSK 233/16 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal as good faith is a factual issue, not a legal question for cassation review.

Case Number III CSK 233/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participants regarding a boundary dispute. The applicants argued that a final merger decision should establish the possessor's good faith, but the Court held that good faith is inherently a factual matter dependent on specific evidence and circumstances. Consequently, the Court ruled that this issue does not constitute a significant legal question under the Civil Procedure Code and cannot be reviewed via cassation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: Good faith of a possessor is a factual category requiring specific determinations and cannot serve as a significant legal question for cassation review.

Keywords

AI generated
good faith possession cassation appeal boundary dispute factual determination legal question Civil Procedure Code merger decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) musi być zagadnieniem istotnym.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Jest ono także próbą krytyki dokonanych ustaleń, co jest ‎w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) musi być zagadnieniem istotnym.
art. 3983 § 3 k.p.c
Jest ono także próbą krytyki dokonanych ustaleń, co jest ‎w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 233/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku R. C. i M. C. ‎przy uczestnictwie E. W. i S. W. ‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w K. ‎w sprawie o rozgraniczenie oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 grudnia 2014 r.Uczestnicy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się odpowiedzi na pytanie, ‎czy prawomocna decyzja scaleniowa kształtuje świadomość posiadacza w zakresie dobrej wiary. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) musi być zagadnieniem istotnym.

Musi mieć charakter ściśle jurydyczny, dający się przedstawić w sposób syntetyczny ‎i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń dokonanych w danej sprawie lub oceny dowodów.Dobra lub zła wiara posiadacza to wprawdzie kategoria prawna, jednak jej jest zawsze kwestią faktów; konkretnych ustaleń i ich oceny, z uwzględnieniem elementów przedmiotowych, dotyczących konkretnej osoby, oraz przedmiotowych, dotyczących okoliczności sprawy.W związku z tym zagadnienie prawne przedstawione przez skarżących jako przyczyna kasacyjna nie może być uznane za zagadnienie, o którym mowa ‎w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jest ono także próbą krytyki dokonanych ustaleń, co jest ‎w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj