Supreme Court dismisses cassation appeal as no unresolved legal issue exists regarding bill of exchange types.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's cassation appeal against the lower court's judgment. The appellant argued for clarification on distinguishing complete versus blank bills of exchange and the allocation of the burden of proof. The court determined these were already extensively settled in existing jurisprudence, finding no significant legal issue requiring Supreme Court review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 98, 108 § 1, 398 § 21 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if the case does not present a significant unresolved legal issue or a serious need for interpretation of legal provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 232/09
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa A. H.
przeciwko A. P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2009 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 3 kwietnia 2009 r.,
odmawia
i zasądza
od
przyjęcia
skargi
pozwanego
na
kasacyjnej
rzecz
do
powoda
rozpoznania
kwotę
3600
(trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
Uzasadnienie
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących
rozbieżności
w
orzecznictwie
sądów,
zachodzi
nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie
środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
W sprawie nie występują wskazane we wniosku skarżącego istotne
zagadnienia prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1
pkt 1 k.p.c. jest doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie
nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może się przyczynić
do rozwoju prawa, podniesiona zaś w skardze kasacyjnej kwestia dotycząca
ustalenia, kiedy mamy do czynienia z wekslem zupełnym, a kiedy z wekslem
in blanco, oraz kwestia dotycząca rozkładu ciężaru dowodu w razie dochodzenia
zapłaty na podstawie weksla, były już wielokrotnie wyjaśniane w orzecznictwie
(por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 września 2006 r., I CSK 116/06,
OSNC 2007, nr 5, poz. 76, z dnia 21 września 2006 r., I CSK 130/06, OSNC 2007,
nr 6, poz. 93, z dnia 26 stycznia 2001 r., II CKN 25/00, OSNC 2001, nr 7-8, poz.
117, z dnia 5 lipca 2007 r., II CSK 160/07, LEX nr 439205, i z dnia 7 maja 2009 r.,
IV CSK 549/08, niepubl.).
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi
kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie
z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i 39821 k.p.c.