Legislator Case Law & Legislation
III CSK 223/16 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of obvious procedural error or material law violation.

Case Number III CSK 223/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the claim for payment. The appellant argued that the lower court failed to address all procedural objections and improperly controlled the case, but the Supreme Court found no obvious procedural violation. The court held that the appeal lacked the required 'obviousness' under Article 3989 § 1(4) of the Code of Civil Procedure and that the appellate court's factual findings were immune from cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The cassation appeal must demonstrate an obvious procedural violation or a material law error based on established facts, as appellate factual findings are immune from cassation review.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious procedural violation appellate factual findings Code of Civil Procedure immunity from cassation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Według skarżącej, Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy postępowania, nie rozpoznał wszystkich zarzutów i tym samym dokonał nieprawidłowej kontroli instancyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Według skarżącej, Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy postępowania, nie rozpoznał wszystkich zarzutów i tym samym dokonał nieprawidłowej kontroli instancyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Według skarżącej, Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy postępowania, nie rozpoznał wszystkich zarzutów i tym samym dokonał nieprawidłowej kontroli instancyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Według skarżącej, Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy postępowania, nie rozpoznał wszystkich zarzutów i tym samym dokonał nieprawidłowej kontroli instancyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 223/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa M. S. ‎przeciwko Fundacji A. w W. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 lutego 2016 r. Sąd Apelacyjny w (…) w sprawie o zapłatę oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 lipca 2015 r.Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącej, Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty naruszył przepisy postępowania, nie rozpoznał wszystkich zarzutów i tym samym dokonał nieprawidłowej kontroli instancyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Oczywista zasadność skargi w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to zasadność ewidentna, niewątpliwa, oczywista na „pierwszy rzut oka” dla każdego, nawet niedoświadczonego prawnika.

Skarga nie cechuje się taką oczywistością w sprawie, także w zakresie zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Została zresztą wymierzona przeciwko ustaleniom Sądu meriti, które są w postępowaniu kasacyjnym nienaruszalne. W związku z tym nie można stawiać konkretnego zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego przez jego niezastosowanie opartego na tezie, „iż w przypadku dokonania prawidłowych ustaleń stanu faktycznego powinny one znaleźć zastosowanie”.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). jw