Supreme Court dismisses appeal for failure to specify legal grounds under Civil Procedure Code Article 3989.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant H. K. against the district court's decision to reject the appeal. The appellant argued for a detailed interpretation of the principle of contradictoriness, but the court found the legal grounds insufficiently specific and detached from established case law. Consequently, the appeal was rejected because the reasons for cassation did not meet the statutory requirements for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: Cassation appeals must specify legal grounds with reference to doctrine and case law; vague or general arguments regarding procedural issues are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 210/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. M., R. M., E. G. i K. G.przy uczestnictwie H. K., S. R., W. R., H. R. i J. R.o ustanowienie służebności drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika H. K.od postanowienia Sądu Okręgowego w T.z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. Sąd Okręgowy w T. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 31 marca 2017 r. Uczestnik H. K. wniósł skargę kasacyjną, uzasadniając ją koniecznością „dokonania szczegółowej wykładni pojęcia granic zasady kontradyktoryjności procesu cywilnego (art. 232 k.p.c.), która sprawia, że sądy według własnego przekonania oceniają wiarygodność i moc dowodów przedłożonych przez strony”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wśród wielu zarzutów wypełniających podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. jest także zarzut naruszenia – obok innych przepisów – art. 233 k.p.c., który, co wynika z art. 3983 § 3 k.p.c. i jednolitej judykatury, nie może być w postępowaniu kasacyjnym podnoszony, a skoro nie może być podnoszony, to nie może być rozpoznawany.
Oznacza to, że do tego zarzutu nie może być także skutecznie odniesiona przyczyna kasacyjna, Sąd Najwyższy bowiem wielokrotnie wyjaśniał, iż przyczyny kasacyjne muszą mieścić się w ramach podstaw i granic zaskarżenia. Poza tym, na co jednoznacznie wskazuje całokształt skargi, podłożem wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest także intencja podważenia ustaleń.Druga przyczyna kasacyjna, określona jako „istotna kwestia proceduralna”, została sformułowana bardzo ogólnikowo, w sposób oderwany od wymagań stawianych w art. 3989 § 1 k.p.c. Należy pamiętać, że obowiązkiem strony skarżącej jest skonkretyzowanie zagadnienia prawnego stanowiącego przyczynę kasacyjną, z odwołaniem się do piśmiennictwa i judykatury.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj