Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit under civil procedure law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant J. G. against the district court's decision to reject the lower court's appeal. The appellant argued that the second-instance court wrongly rejected a meritorious appeal and violated constitutional rights, but failed to demonstrate the 'obvious merit' required for cassation. The court ruled that the appellant's subjective feelings of injustice and the appeal's focus on overturning factual findings were inadmissible grounds, as cassation reviews only legal errors, not re-examining facts or subjective grievances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal based solely on the appellant's subjective sense of injustice or a desire to overturn factual findings lacks obvious merit and is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 206/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. O., B. O. i P. O.przy uczestnictwie J. G. i R. G.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika J. G.od postanowienia Sądu Okręgowego w N.z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz oddala wniosek B. O. i P. O. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o rozgraniczenie oddalił apelację uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 23 listopada 2016 r.Uczestnik J. G. wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż Sąd drugiej instancji „wadliwie oddalił słuszną i uzasadnioną apelację”, oraz podnosząc, że „orzeczenie Sądu drugiej instancji pozostaje dla uczestnika niesprawiedliwe i wyjątkowo krzywdzące”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., a więc na oczywistą zasadność skargi, jednak w uzasadnieniu tego wniosku skupił się na opisie swojego pokrzywdzenia oraz niesprawiedliwości, która miała go dotknąć, oraz wykazaniu „naruszenia przepisów rangi konstytucyjnej”.
Nie wykazał natomiast na czym polega oczywista zasadność skargi. Niezależnie od tego trzeba wskazać, że nietrafny jest pogląd, iż w postępowaniu odwoławczym naruszono zasady postępowania sądowego; pogląd ten stoi w opozycji do istoty apelacji pełnej i opartego na niej dwuinstancyjnego systemu merytorycznej kontroli orzeczeń. Tę istotę postępowania odwoławczego skarżący pominął, eksponując własne, subiektywnie odczuwane pokrzywdzenie, które nie stanowi samoistnej przyczyny kasacyjnej. Poza tym skarga zmierza do podważenia ustaleń, co jest w postępowaniu kasacyjnym wyłączone (art. 3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw