Supreme Court dismisses appeal as cassation requires legal issues, not just factual disputes on adverse possession.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal, ruling that the case lacked a significant legal issue requiring interpretation. The applicant argued for adverse possession based on specific factual circumstances, but the Court determined these were purely situational facts rather than legal questions. Consequently, the Court held that the Supreme Court cannot review the assessment of evidence in cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3899 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c. The Supreme Court rejects cassation appeals where the core dispute concerns the factual assessment of adverse possession prerequisites rather than a significant legal issue or interpretation of law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 199/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku W. Ł.przy uczestnictwie J. M. i A. M.o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2021 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w T.z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa odnosi się do roszczenia o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie. Istota argumentacji sformułowanej w skardze kasacyjnej odnosi się do stwierdzenia, czy w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy doszło do spełnienia przesłanek zasiedzenia.
W konsekwencji, kwestie podnoszone w skardze mają silnie sytuacyjny charakter nie i nie wiążą się bezpośrednio z koniecznością rozstrzygnięcia wątpliwości prawnych (interpretacyjnych). Przemawia to przeciwko stwierdzeniu, by w sprawie doszło do spełnienia przesłanki przewidzianej w art. 3899 § 1 pkt 1 lub 2 k.p.c. Z całą pewnością w sprawie nie została także spełniona przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, na którą powołano się wprost w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (osobne pismo, k. 159 i n. akt głównych).
Dotyczy to zwłaszcza zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., który w skardze kasacyjnej uznano za oczywiście uzasadniony w opisanym wyżej rozumieniu. Sposób oceny dowodów z założenia nie może stanowić przedmiotu kontroli Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Skoro więc kwestia ta nie może stać się skutecznie podstawą skargi kasacyjnej, tym bardziej nie mogłaby ona stanowić podstawy jej oczywistej zasadności.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw