Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of abstract legal issue and obvious correctness of lower court decision.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant J. T. against the lower court's rejection of his appeal. The appellant argued that the lower court failed to address legal issues regarding property acquisition and warranty of title, claiming the omission was an obvious error. The court ruled that the cited legal questions lacked the required abstract value and directly targeted specific factual findings rather than establishing a general legal principle. Consequently, the appeal was rejected because the issues did not meet the statutory requirements for cassation review under the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. A cassation appeal is inadmissible if the raised legal issues lack abstract value and merely challenge specific factual findings, or if the appeal is not obviously correct.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 191/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. M. i T. M. przy uczestnictwie A. D., L. K., J. G., G. R. , K. S. , S. I., T. S. , A. S. i J. T. o zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika J. T. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt II Ca (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przyznaje radcy prawnemu T. W. (Kancelaria Radcy Prawnego w K.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi J.T. z urzędu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 września 2015 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o zasiedzenie oddalił apelacje uczestników S. I. i J. T. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 14 marca 2014 r., uwzględniającego wniosek.Uczestnik J. T. wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występujące w sprawie zagadnienie prawne, dotyczące skutecznego nabycia prawa własności i rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych. Ponadto podniósł, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdyż ujawniona w księdze wieczystej M.I. nie była uczestnikiem postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:„Zagadnienia prawne” wskazane jako przyczyna kasacyjna nie spełniają wymagań stawianych zagadnieniom prawnym, o jakich mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; nie ma ono waloru abstrakcyjnego, czysto jurydycznego, co jest nieodzowne, lecz nawiązuje bezpośrednio do konkretnego stanu faktycznego sprawy, zmierzając – przez stawianie krytycznych pytań – do podważenia ustaleń oraz podjętych przez Sąd meriti decyzji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).
Nie wykazano też oczywistej zasadności skargi, która zachodzi wtedy, gdy w konkretnej sprawie doszło do ewidentnego, rażącego i widocznego „na pierwszy rzut oka” naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, tj. gdy zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej są oczywiście zasadne. Niezależnie od tego, trudno pogodzić twierdzenie o oczywistej zasadności skargi z – jak twierdzi skarżący –licznymi zagadnieniami prawnymi.Na marginesie należy wskazać, że ewentualne wady orzeczenia o kosztach postępowania nie wchodzą w zakres kontroli kasacyjnej i nie mogą uzasadniać wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). db