Supreme Court dismissed cassation on property boundary dispute, ruling facts are for trial court, not legal questions.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeals filed by three participants regarding a property boundary dispute. The appellant argued that the lower court failed to correctly apply legal criteria for determining boundaries, while the other participants supported the claim. The court rejected these arguments, stating that the core issue concerned factual findings and evidence evaluation, which fall outside the scope of cassation review under Article 398 § 3 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 3 k.p.c.; Art. 153 k.c.: The Supreme Court does not review factual findings or evidence assessment in cassation proceedings; a legal question must be strictly juridical, abstract, and independent of specific case facts or controversial evidence evaluation to be admissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 176/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku A. M. przy uczestnictwie K. B., B. C. i J. C.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika K. B. oraz skargi kasacyjnej uczestników B. C. i J. C. od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcachz dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt II Ca 382/13, odmawia przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. - w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości - Sąd Okręgowy w Kielcach zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Końskich z dnia 10 grudnia 2012 r.Uczestnik K. B. wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego możliwości rozgraniczenia granic, oraz czynników i okoliczności, które należy analizować dokonując rozgraniczenia. Skargę wnieśli również uczestnicy B. i J. małżeństwo C., wskazując na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przedstawione w skardze kasacyjnej uczestnika K. B. „zagadnienie prawne” jest w istocie pytaniem o trafność rozstrzygnięcia konkretnej - niniejszej - sprawy. To, czy istnieje możliwość rozgraniczenia według dokonanego kryterium jest kwestią stanu faktycznego i ustaleń, wymyka się zatem rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy (art. 3983 § 3 k.p.c.). Cała skarga, także w ramach podstaw, jest wymierzona w ustalenia, należy więc podkreślić, że zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).
Odnosząc się natomiast do skargi uczestników B. i J. C. należy wskazać, że nie można dokonać błędnej wykładni i zarazem niewłaściwego zastosowania art. 153 k.c. przez „niewłaściwe ustalenie przebiegu granic”. Taki zarzut dotyczy w istocie ustaleń Sądu meriti, które nie mogą być w postępowaniu kasacyjnym kwestionowane. Skarga kasacyjna nie jest zatem oczywiście uzasadniona.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n