Supreme Court dismisses appeal on personality rights as no legal issue exists, only factual disputes.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by R. S. against a judgment rejecting his claim for protection of his image. The appellant argued that a significant legal issue existed regarding witness examination, but the Court found the matter concerned only factual findings and evidence assessment, which are excluded from cassation proceedings. Consequently, the Court ruled that no legal issue warranted the appeal's admission, upholding the lower court's decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the case does not present a significant legal issue, as matters of fact-finding and evidence evaluation fall outside the scope of cassation review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 173/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa R. S. przeciwko R. S.A. z siedzibą w K. o ochronę dóbr osobistych i zapłatęna posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 8 września 2015 r., sygn. akt I ACa 173/15, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Krakowie radcy prawnemu W. W. kwotę 6210 (sześć tysięcy dwieście dziesięć) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Powód R. S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września 2015 r., którym oddalono apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2014 r. W wyroku tym oddalono powództwo powoda obejmujące ochronę jego wizerunku.W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania cywilnego (art. 391 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c.; art. 391 k.p.c. w zw. z art. 233 § 1 k.p.c.) oraz zarzuty naruszenia przepisów art. 6 ust. 1 art. 10 ust. 1 i art. 38 ust. 1 zd. I ustawy - prawo prasowe z dnia 26 stycznia 1984 r.
Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ochronę wizerunku powoda występuje istotne zagadnienie prawne i obie wersje tego zagadnienia (pierwotną i alternatywną) sformułował na s. 3-4 skargi. Jednocześnie skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnień obu Sądów meriti oraz prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o ochronę dóbr osobistych - wbrew stanowisku skarżącego - nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określona w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. W sprawie tej bowiem nie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, w rozumieniu tego przepisu i to zarówno w jego ujęciu pierwotnym, jak i ewentualnym (s. 3-4 skargi).
W ujęciu pierwotnym sformułowane przez powoda zagadnienie prawne nawiązuje do kwestii ustaleń faktycznych i oceny dowodów, a ta materia nie może być w ogóle rozważana w postępowaniu kasacyjnym (art. 3983 § 3 k.p.c.). Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że Sąd Okręgowy prawidłowo oddalił wniosek powoda z dnia 29 października 2014 r., bowiem na powodzie ciążył obowiązek wykazania danych osoby, która miała być przesłuchana jako świadek w procesie o naruszenie dóbr osobistych (w danej sprawie - prawa do wizerunku powoda). Fakt takiego naruszenia wykazuje podmiot dochodzący ochrony prawnej (art. 6 k.c.).
Nie pojawia się tu zatem sugerowana kwestia związania Sądu meriti wnioskiem dowodowym strony powodowej. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 3, 8, 14 ust. 1 i 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.
U. z 2015 r., poz. 1805). jw