Supreme Court dismisses appeal in rent dispute as rent claims are barred from cassation under Polish law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the tenant against a second-instance judgment ordering payment of rent and phone costs. The tenant argued procedural violations, but the court held that rent disputes are explicitly excluded from cassation proceedings under Article 3982 of the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected because the primary claim for rent falls within the statutory prohibition, rendering the cassation inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3932 § 1 k.p.c.: Cassation appeals are inadmissible in rent disputes; this exclusion covers rent claims, late payment interest, and related ancillary costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 173/06
POSTANOWIENIE
Dnia 18 sierpnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa Zespołu Uzdrowisk […]
przeciwko R. Z.
przy interwencji ubocznej Uzdrowiska "M." sp. z o.o. w K.
po stronie pozwanej
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 września 2005 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Powodowa Spółka wystąpiła z powództwem o zasądzenie od pozwanego
kwoty 603.900,00 zł tytułem czynszu za dzierżawę nieruchomości oraz kwoty
631,21 zł tytułem zwrotu kosztów używania telefonu, z ustawowymi odsetkami.
Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 30 listopada 2004 r. uwzględnił
powództwo z wyłączeniem żądania zasądzenia odsetek od kwoty 466.650,00 zł za
okres od 18 września 2002 r. do dnia 12 października 2002 r. i w tej części
powództwo oddalił.
Zaskarżonym obecnie wyrokiem Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego
i interwenienta ubocznego od tego wyroku.
W skardze kasacyjnej pozwany zaskarżając w całości wyrok Sądu
Apelacyjnego zarzucił mu naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 55 2,
art. 519, art. 522, art. 526, art. 61 § 1, art. 65 § 1, art. 78 § 1 w zw. z art. 522 k.c.
Nadto zarzucił mogące mieć wpływ na wynik postępowania naruszenie przepisów
postępowania, a w szczególności art. 377, art. 244 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 328
§ 2 k.p.c. Wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go
wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu
Sądowi, albo o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy
przez oddalenie powództwa w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w
sprawach o czynsz dzierżawy. Wynikające z tego przepisu wyłączenie skargi
kasacyjnej w sprawach o czynsz dzierżawy obejmuje zarówno sprawę o zapłatę
czynszu dzierżawy, jak i sprawę o ustalenie stosunku prawnego lub prawa, oraz
sprawę o ukształtowanie jeżeli przedmiotem ustalenia bądź ukształtowania
dokonywanego orzeczeniem sądu ma być czynsz najmu (postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97, OSNC 1998, nr 12,
poz. 213).
Miarodajnym dla określenia przedmiotu niniejszej sprawy, przedmiotem
powództwa oraz rozstrzygnięcia objętego zaskarżonym wyrokiem były dwa
roszczenia: o zapłatę czynszu dzierżawy i o zapłatę dodatkowych opłat. W zakresie
pierwszego z nich wyłączenie dopuszczalności skargi kasacyjnej wynika z treści
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. Dyspozycją tego przepisu w zakresie pojęcia „czynszu
dzierżawy" objęte są także sprawy o odsetki za opóźnienie świadczenia czynszu.
Z uwagi na wartość drugiego zasądzonego roszczenia, skarga kasacyjna od
wyroku Sądu Apelacyjnego w tej części jest niedopuszczalna na podstawie art.
3932 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c., odrzucił
skargę kasacyjną.
db