Supreme Court dismisses appeal by partners against a judgment against the civil partnership itself as inadmissible.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the cassation appeal inadmissible because it was filed by partners in their personal capacity rather than on behalf of the civil partnership. The partners argued the proceedings were invalid since the partnership had not participated, but the court noted the judgment was correctly issued against the partnership entity. The court ruled that partners lack standing to appeal a judgment rendered against the separate legal entity of the partnership.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 § 1 k.s.h.; Art. 96 k.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal filed by partners of a civil partnership in their personal capacity against a judgment rendered against the partnership itself is inadmissible as the partners are not the proper parties to challenge the decision.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 164/06
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lipca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
w sprawie z powództwa "G." S.A.
przeciwko "G." W.W., M.W. sp. j.
o zaniechanie czynów naruszających prawa do znaków towarowych,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2006 r.,
na skutek skargi kasacyjnej W.W. i M.W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 24 listopada 2005 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2005 r. Sąd Apelacyjny, zmieniając częściowo
wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 6 kwietnia 2005 r., uwzględnił częściowo
powództwo o zaniechanie czynów naruszających prawa do znaków towarowych.
Oba wyroki wydane zostały przeciwko „G.” W.W., M.W. spółce jawnej.
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji wnieśli W. i M.W.
W skardze tej, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku, zarzucali między
innymi nieważność postępowania podnosząc, że wyrok wydany został przeciwko
nieuczestniczącej w procesie spółce jawnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jak wynika z akt sprawy, powództwo wniesione zostało przeciwko W. i M.W.,
wspólnikom spółki cywilnej „G.”. W toku postępowania przed Sądem pierwszej
instancji pozwani wyjaśnili, że jeszcze przed wniesieniem powództwa, bowiem już
w dniu 8 marca 2001 r. dokonano przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną w
trybie określonym w art. 26 § 4 k.s.h. i złożyli odpis z rejestru przedsiębiorców KRS,
w którym wpisano „G.” W. W., M.W. spółka jawna”. Powód, wobec powyższego,
wnosił o „oznaczenie pozwanych zgodnie z aktualnym wpisem do KRS”. W aktach
sprawy nie ma postanowienia o wezwaniu do udziału w sprawie w charakterze
pozwanego spółki jawnej. Zarówno jednak wyrok Sądu pierwszej instancji,
jak i wyrok Sądu Apelacyjnego, zapadły przeciwko spółce jawnej.
Jak wskazano wyżej, skargę kasacyjną wnieśli W.W. i M.W., którzy udzielili
pełnomocnictwa procesowego w imieniu własnym, a nie w imieniu spółki jawnej,
której dotyczy zaskarżony wyrok. Powstaje w związku z tym pytanie czy skarga
kasacyjna wniesiona została przez uprawniony podmiot.
Spółka jawna jest spółką osobową, a takiej spółce przysługuje, z mocy art. 8
§ 1 k.s.h., zdolność procesowa, co oznacza, że spółka taka może pozywać i być
pozywana, a w postępowaniu sądowym reprezentują ją wspólnicy posiadający
status przedstawicieli ustawowych. Przedstawiciel ustawowy, jak wynika z art. 96
k.c., działa w imieniu reprezentowanego, a nie w imieniu własnym. Może ją także
reprezentować pełnomocnik lub prokurent.
W literaturze prawniczej reprezentowany jest pogląd, że przyznanie spółce
osobowej zdolności sądowej i procesowej ma taki skutek, że wyrok wydany przeciw
takiej spółce nie korzysta co do zasady z powagi rzeczy osądzonej przeciwko
wspólnikom, oraz, że wyrok zapadły przeciw wspólnikowi nie ma powagi rzeczy
osądzonej przeciwko spółce. Pogląd ten, reprezentowany również w orzecznictwie
Sądu Najwyższego (por. post. z dnia 23 czerwca 2004 r., V CZ 53/04, nie publ.),
należy podzielić (odrębną kwestią jest ewentualna subsydiarna odpowiedzialność
wspólników). Spółka jawna bowiem, będąca tzw. ułomną osobą prawną,
wyposażoną w zdolność prawną, zdolność procesową i sądową, jest osobą
odrębną od wspólników. Trafnie zatem wskazują skarżący, że w świetle art. 8 k.s.h.
utracił aktualność pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku SN z dnia 7 czerwca
1957 r., IV CR 185/56, (OSPiKA 1958, nr 10, poz. 260), zgodnie z którym proces
przeciwko spółce jest jednocześnie procesem przeciwko jej wspólnikom.
Rozważyć jednak należy konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej przez
wspólników spółki jawnej w sytuacji, w której zaskarżony tą skargą wyrok zapadł
nie przeciwko nim, lecz przeciwko spółce. Niewątpliwe jest bowiem, że skargę
kasacyjną wnieśli wspólnicy spółki jawnej, i to we własnym imieniu, a nie w imieniu
spółki.
Fakt, że wspólnicy spółki jawnej oraz sama spółka są odrębnymi osobami
powoduje konieczność uznania, że skarga kasacyjna wniesiona została przez
osoby nieuprawnione i z tej przyczyny należy uznać tę skargę za niedopuszczalną.
Trzeba wspomnieć, że spółka jawna, która nie brała udziału w procesie,
a przeciwko której zapadł wyrok, nie jest pozbawiona możliwości wzruszenia tego
wyroku przy pomocy stosownych środków prawnych.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
3986 § 3 k.p.c.