Supreme Court dismisses appeal for lack of substantive legal argument regarding inheritance law interpretation.

Sygn. akt III CSK 160/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie z wniosku AM

przy uczestnictwie [...]

o stwierdzenie nabycia spadku po RD,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

apelację wniesioną przez wnioskodawczynię od postanowienia Sądu Rejonowego

w O. z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po RD.

Wnioskodawczyni

AM

zaskarżyła

w

całości

postanowienie

Sądu

Okręgowego skargą kasacyjną. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego

przez błędną wykładnię art. 952 § 1 k.c. w związku z art. 948 k.c. Ponadto wniosła

o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uchylenie postanowienia Sądu

Rejonowego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać - obok

oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona (ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości lub części), przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia,

wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

żądanego uchylenia i zmiany - także wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienie.

Wszystkie te wymagania mają charakter konstrukcyjny i powinny być

spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca

któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym

w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

Każde wymaganie przewidziane w art. 3984 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny,

powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ze

względu na związek z tzw. przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c. To

oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać - w formie

wyodrębnionego wywodu prawnego - że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05,

OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135).

W skardze wniesionej przez wnioskodawczynię znalazł się wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jednak nie został on należycie

uzasadniony. Nie można uznać za wystarczające stwierdzenia, iż „prawidłowa

bowiem ocena oraz tłumaczenie okoliczności, treść i woli spadkodawczyni RD

zawartych w dniu 1 listopada 2002 r. w oświadczeniu wobec trzech osób pozwala

na uznanie, że oświadczenie to stanowiło testament szczególny ustny.”

Przytoczone stwierdzenie skarżącej nie spełnia wymagania przewidzianego w art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (398 6 § 3

k.p.c.).