Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 157/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on easement access, citing lack of genuine legal divergence in case law.

Case Number III CSK 157/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by J. C. against the lower court's rejection of the easement claim. The appellants argued that the concept of 'appropriate access' under the Civil Code and the Forest Act required judicial interpretation to resolve perceived inconsistencies in case law. The Court rejected this, stating that the concept is fact-specific and that existing rulings do not demonstrate the necessary divergence to warrant cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 145 § 1 k.c.; Art. 145 § 3 k.c.; Art. 28, 29 ust. 1 ustawy o lasach; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 520 § 1 k.p.c. The concept of 'appropriate access' is fact-specific and does not require judicial interpretation when lower courts have reached consistent conclusions on the merits, as mere multiplicity of rulings does not constitute a divergence justifying cassation.

Keywords

AI generated
easement of way appropriate access cassation appeal legal divergence Forest Act Civil Code procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 145 § 1 k.c.
z dnia 22 grudnia 2016 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, powołując się na potrzebę wykładni przepisów wywołujących poważne rozbieżności w orzecznictwie sądów, dotyczących pojęcia „odpowiedni dostęp” (art. 145 § 1 k.c.) oraz kwestii związanych z interesem społeczno-gospodarczym (art.
Art. 145 § 3 k.c.
145 § 1 k.c.) oraz kwestii związanych z interesem społeczno-gospodarczym (art. 145 § 3 k.c.) na gruncie art.
Art. 28, 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach
145 § 3 k.c.) na gruncie art. 28 i 29 ust.
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
29).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
29).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., nie dostrzegłszy podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w tym przepisie.
art. 145 § 1 k.c
z dnia 22 grudnia 2016 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, powołując się na potrzebę wykładni przepisów wywołujących poważne rozbieżności w orzecznictwie sądów, dotyczących pojęcia „odpowiedni dostęp” (art. 145 § 1 k.c.) oraz kwestii związanych z interesem społeczno-gospodarczym (art.
art. 145 § 3 k.c
145 § 1 k.c.) oraz kwestii związanych z interesem społeczno-gospodarczym (art. 145 § 3 k.c.) na gruncie art.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
29).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c
29).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 44/82
uchwały dnia 22 listopada 1982 r., III CZP 44/82, OSNC 1983, nr 5-6, poz.
III CZP 44/85
70, z dnia 14 sierpnia 1985 r., III CZP 44/85, OSNC 1986, nr 7-8, poz.
III CZP 14/14
Necessary way servitude must allow vehicle access unless terrain, boundaries, or public interest justify pedestrian-only passage.
I CR 938/54
8, orzeczenie z dnia z dnia 23 września 1954 r., I CR 938/54, OSNCK 1955, nr 2, poz.
III CRN 90/77
41, oraz postanowienia dnia 10 maja 1977 r., III CRN 90/77, nie publ., z dnia 18 września 1998 r., III CKN 609/97, OSNC 1999, nr 3, poz.
III CKN 609/97
41, oraz postanowienia dnia 10 maja 1977 r., III CRN 90/77, nie publ., z dnia 18 września 1998 r., III CKN 609/97, OSNC 1999, nr 3, poz.
III CSK 232/08
55, z dnia 30 września 2008 r., III CSK 232/08, nie publ., i z dnia 13 kwietnia 2011 r., V CSK 317/10, OSNC-ZD 2012, nr 2, poz.
V CSK 317/10
Supreme Court revokes lower court decision denying necessary easement due to inadequate access standards.
III CSK 59/15
Supreme Court dismisses cassation appeal claiming apparent legal inconsistencies regarding joint property division. The court finds no actual divergence in case law. The appeal is rejected because the cited legal inconsistencies are not real.
AI generated
V CSK 181/21
Supreme Court dismisses cassation appeal as inadmissible due to failure to meet preliminary review criteria under Civil Procedure Code.
I CSK 661/22
CPC appeal dismissed for lack of obvious merit under Art. 3989 § 1(4) due to insufficient argumentation.
I CSK 456/23
Criminal appeal dismissed for late filing due to failure to request reasoned judgment within statutory time limits.
I CSK 5734/22
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and procedural defects in easement case.
I CSK 2500/25
Supreme Court dismisses cassation appeal for lacking a separate request for admission and its justification under Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 157/18 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku P. L. i E. L.‎przy uczestnictwie J. C. i in. ‎o ustanowienie służebności drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika J. C.od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i oddala wniosek wnioskodawców o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w N. w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej oddalił apelację uczestnika J. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 22 grudnia 2016 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, powołując się na potrzebę wykładni przepisów wywołujących poważne rozbieżności w orzecznictwie sądów, dotyczących pojęcia „odpowiedni dostęp” (art. 145 § 1 k.c.) oraz kwestii związanych z interesem społeczno-gospodarczym (art. 145 § 3 k.c.) na gruncie art. 28 i 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (jedn. tekst:

Dz.U. z 2018 r., poz. 2129 ze zm.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pojęcie „odpowiedni dostęp do drogi publicznej”, użyte w art. 145 § 1 k.c., było wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego (np. uchwały dnia 22 listopada 1982 r., III CZP 44/82, OSNC 1983, nr 5-6, poz. 70, z dnia 14 sierpnia 1985 r., III CZP 44/85, OSNC 1986, nr 7-8, poz. 106, i z dnia 14 maja 2014 r., III CZP 14/14, OSNC 2015, nr 1, poz. 8, orzeczenie z dnia z dnia 23 września 1954 r., I CR 938/54, OSNCK 1955, nr 2, poz. 41, oraz postanowienia dnia 10 maja 1977 r., III CRN 90/77, nie publ., z dnia 18 września 1998 r., III CKN 609/97, OSNC 1999, nr 3, poz. 55, z dnia 30 września 2008 r., III CSK 232/08, nie publ., i z dnia 13 kwietnia 2011 r., V CSK 317/10, OSNC-ZD 2012, nr 2, poz. 28).

Jest to pojęcie nieostre, podlegające ocenie w kontekście konkretnych okoliczności sprawy, niepoddające się oceno o charakterze uniwersalnym. Sądy meriti dokonały jednoznacznych ustaleń i ich ocena prawna jest także jednoznaczna, brak zatem podstaw do przyjęcia, że w sprawie występuje potrzeba wykładni oraz usunięcia rozbieżności. Rozbieżności takie – jeżeli rzeczywiście występują – są pozorne albo zupełnie oczywiste, gdyż „odpowiedni dostęp” jest oceniany w różnych stanach faktycznych, w różnych układach właścicielskich i w różnych warunkach społeczno-gospodarczych oraz topograficznych.Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przez rozbieżność w orzecznictwie sądów, uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.), należy rozumieć istnienie zróżnicowanych albo sprzecznych rozstrzygnięć w sprawach o takich samych lub bardzo podobnych stanach faktycznych, w których mają zastosowanie te same przepisy prawne, wyłożone lub zastosowane w sposób prowadzący do wydania odmiennych orzeczeń albo innych decyzji procesowych.

Wielokierunkowość stosowania prawa oraz różnorodność orzecznictwa nie stanowią przyczyny kasacyjnej przewidzianej we wskazanym przepisie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016, nr 2, poz. 29).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 k.p.c., nie dostrzegłszy podstaw do odstąpienia od zasady wyrażonej w tym przepisie. aj