Legislator Case Law & Legislation
III CSK 154/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal in psychiatric hospitalization case due to lack of obvious merit.

Case Number III CSK 154/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a patient seeking psychiatric hospitalization. The lower courts had ordered admission based on expert opinions that the patient's condition would significantly worsen without treatment. The Supreme Court found no grounds to accept the appeal because the evidence clearly supported the necessity of hospitalization, meaning the appeal was not obviously unfounded as required by law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego; Art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the lower court's decision is based on sufficient evidence showing the necessity of psychiatric hospitalization to prevent significant deterioration of the patient's mental health.

Keywords

AI generated
psychiatric hospitalization cassation appeal admissibility significant health deterioration expert medical opinion mental health protection law

Cited Legislation

AI generated
Art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego
Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadniał w sposób wystarczający zastosowanie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.
Art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c.
to, że uczestnik postępowania z przyczyn psychotycznych doprowadził do stanu uniemożliwiającego jego funkcjonowanie w rodzinie, a to stanowi właśnie o znacznym pogorszeniu stanu jego zdrowia psychicznego.W tej sytuacji istniały podstawy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 398 § 2 k.p.c.
to, że uczestnik postępowania z przyczyn psychotycznych doprowadził do stanu uniemożliwiającego jego funkcjonowanie w rodzinie, a to stanowi właśnie o znacznym pogorszeniu stanu jego zdrowia psychicznego.W tej sytuacji istniały podstawy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c
to, że uczestnik postępowania z przyczyn psychotycznych doprowadził do stanu uniemożliwiającego jego funkcjonowanie w rodzinie, a to stanowi właśnie o znacznym pogorszeniu stanu jego zdrowia psychicznego.W tej sytuacji istniały podstawy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 1 pkt 4 k.p.c
6 tej skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym nie wystąpiła – wbrew sugestii skarżącego – przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3983 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
to, że uczestnik postępowania z przyczyn psychotycznych doprowadził do stanu uniemożliwiającego jego funkcjonowanie w rodzinie, a to stanowi właśnie o znacznym pogorszeniu stanu jego zdrowia psychicznego.W tej sytuacji istniały podstawy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 154/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku B.B. ‎przy uczestnictwie Z.B. ‎o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 października 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania dotyczącego przyjęcia do szpitala psychiatrycznego złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 4 listopada 2016 r., w którym oddalono apelację tego uczestnika, wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16 grudnia 2015 r. W postanowieniu tym, przy uwzględnieniu art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowa psychicznego (Dz.U. z 2016 r., poz. 546), orzeczono umieszczenie uczestnika w szpitalu psychiatrycznym w celu leczenia.W skardze kasacyjnej pełnomocnik uczestnika kwestionował zasadność zastosowania art. 29 ust. 1 pkt 1 wspomnianej ustawy.

Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację w wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 6 tej skargi), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym nie wystąpiła – wbrew sugestii skarżącego – przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 3983 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie można bowiem przyjąć, że skarga ta jest oczywiście uzasadniona w świetle tego przepisu.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadniał w sposób wystarczający zastosowanie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego. Chodzi o trafne stwierdzenie przez oba Sądy meriti, że nieprzyjęcie uczestnika postępowania do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie jego zdrowia psychicznego. Sądy wskazywały właśnie na te elementy stanu faktycznego i te fragmenty opinii biegłych, które wskazują realność wspomnianej prognozy medycznej (k. 56 v, k. 76 i n. i k. 87 akt sprawy; s. 3-4 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia).

Biegła E.P. stwierdziła m.in. to, że uczestnik postępowania z przyczyn psychotycznych doprowadził do stanu uniemożliwiającego jego funkcjonowanie w rodzinie, a to stanowi właśnie o znacznym pogorszeniu stanu jego zdrowia psychicznego.W tej sytuacji istniały podstawy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj