Supreme Court dismisses appeal on co-ownership debt transfer, ruling it requires specific agreement interpretation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the co-ownership association's cassation appeal, ordering the association to pay the appellant's costs. The association argued that the debt did not transfer to the new entity under the division plan, while the court noted the debt remained with the original entity unless explicitly assigned. Since the appeal lacked a significant legal issue or serious interpretation dispute, the court dismissed it under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal unless it raises a significant legal issue, serious interpretative doubts, or procedural invalidity, as mere disagreement with lower court fact-finding or application of law is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 151/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa K. M.przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w likwidacji w K. i Spółdzielni Mieszkaniowej 1 w K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej 1 w K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1185/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej 1 w K. na rzecz powoda kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie spółdzielnia powstała w wyniku podziału wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania powołała się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać z naruszenia art. 111 pr. spółdz. oraz art. 65 k.c. Zdaniem skarżącej, za zobowiązanie wobec kupującego odpowiada tylko zbywca – plan podziału spółdzielni nie przewidywał bowiem, aby zobowiązanie to przeszło na spółdzielnię wydzieloną.
Tymczasem przy podziale spółdzielni obowiązują zasady takie, że dotychczasowa spółdzielnia odpowiada za wszystkie wcześniejsze zobowiązania – przez podział nie może pozbyć się odpowiedzialności, natomiast nowa spółdzielnia odpowiada solidarnie z nią tylko za te, które wskazuje plan podziału. O ile stanowisko prawne skarżącego jest trafne, o tyle spór dotyczy tego, czy ad casum dług przeszedł na nową spółdzielnię. Jest to więc kwestia wykładni ugody między spółdzielniami modyfikującej plan podziału. O ile oczywiście można w tym zakresie polemizować ze stanowiskiem Sądu II instancji, to jednak w świetle powołanej treści ugody co do pasywów związanych z konkretną działką, które przechodziły na spółdzielnię wydzieloną, nie można uznać, że Sąd ten w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył lub zastosował prawo.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. l.n