Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error prima facie.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a company against a judgment involving a debt dispute. The appellant argued that lower courts failed to recognize the plaintiff's lack of standing and the claim's unenforceability, claiming an obvious legal violation. The court found no such error because the creditor clearly defined the debt amount in the security document, and the claim sought was within that scope. Consequently, the appeal was dismissed as it did not meet the threshold for obvious legal error.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if it demonstrates an obvious legal error prima facie based on basic legal knowledge, not merely a disagreement with the lower court's assessment of facts or legal qualification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 15/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa "N." sp. z o.o. z siedzibą w O.przeciwko J. G.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się "oczywista zasadność" skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.
Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).Skarżący wskazał, że skarga jest oczywiście uzasadniona „ponieważ Sądy obu instancji nie rozpoznały istoty sprawy, nie rozpoznając zarzutu pozwanego o braku legitymacji procesowej czynnej powoda i braku wymagalności dochodzonego roszczenia”.Treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej oczywistej zasadności.
Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia.Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd ocenił zarzut apelacyjny odnoszący się do braku legitymacji czynnej, wskazując, że z dokumentu w postaci zajęcia wierzytelności wynika, iż wierzyciel określił swoją wierzytelność na kwotę 800.000 zł i wierzyciel dochodzi w niniejszej sprawie kwoty, która przysługuje mu w ramach własnej wierzytelności.Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa.Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).aj