Supreme Court dismisses appeal for lack of request to revoke judgment despite legal issue.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ordering the appellant to bear the costs. Although the appellant argued that the lower court's assessment of a post-sale discount as unfair competition required clarification, the Court found the appeal lacked the mandatory request to revoke the contested judgment. The Court noted that existing precedent had already resolved the legal uncertainty regarding such discounts, rendering the appeal inadmissible under the relevant procedural statute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not contain a request to revoke the contested judgment, and the absence of such a request cannot be cured by a summons to supplement the appeal if the appeal was not accepted for examination.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 149/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości J. S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. przeciwko A. S.A. z siedzibą w K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa 1314/15, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł potrzebę wykładni art. 15 ust. 1 pkt 4 u.z.n.k. co do oceny tego, czy rabat posprzedażowy stanowi inną niż marża handlowa opłatę za przyjęcie towaru do sprzedaży, a przez to czyn nieuczciwej konkurencji.
Pozwany w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł przede wszystkim o jej odrzucenie, twierdząc, że nie zawiera ona wniosku o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, co stanowi, zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., element konstytutywny skargi kasacyjnej. Rzeczywiście w treści skargi brak tak wyrażonego expressis verbis wniosku. Według wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07 (OTK-A 2008, nr 6, poz. 101), sankcją za brak rzeczonego wniosku nie może być odrzucenie skargi kasacyjnej, lecz należałoby wezwać skarżącego do uzupełnienia braku skargi, co w tej sprawie powinno nastąpić.
Skoro jednak nie nastąpiło, to można przyjąć, że wniosek taki zawiera się w zawartym już wyraźnie w skardze wniosku o zmianę zaskarżonego orzeczenia - jego zmiana oczywiście prowadziłaby bowiem do jego uchylenia. Zgodzić się trzeba ze skarżącym, że nie jest jasna ocena rabatu posprzedażowego z perspektywy czynu nieuczciwej konkurencji i że na tym tle doszło do powstania rozbieżności tak w orzecznictwie sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego. Jednakże zostały już one wyjaśnione w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2015 r., III CZP 73/15 (Biul.
SN 2015, nr 11, s. 9), w której przyjęto, że w stosunkach handlowych między nabywcą prowadzącym sieć sklepów a dostawcą nie jest wyłączone uznanie zastrzeżonej w umowie premii pieniężnej uzależnionej od wielkości obrotów za rabat posprzedażowy niestanowiący opłaty przewidzianej w art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (jedn. tekst: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Ocena rabatu posprzedażowego w perspektywie czynu nieuczciwej konkurencji musi być zatem dokonywana ad casum.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw