Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 140/16 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious merit under Civil Procedure Code.

Case Number III CSK 140/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the applicant against a lower court's decision to reject her inheritance dispute appeal. The applicant failed to demonstrate the obvious merit required by law, merely stating her claim was obviously justified without substantive argumentation. Consequently, the court ruled that the appeal lacked the necessary legal foundation for further review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to prove the obvious merit of the appeal, as mere assertions without substantive argumentation do not satisfy the statutory requirement for admissibility.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious merit requirement inheritance dispute procedure Civil Procedure Code supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Stwierdzenie to – zawarte w skardze – niezależnie od niewielkiej siły jego argumentacji i przekonywania, stanowiło w ujęciu formalnym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagane w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Stwierdzenie to – zawarte w skardze – niezależnie od niewielkiej siły jego argumentacji i przekonywania, stanowiło w ujęciu formalnym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagane w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 140/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Z. D.‎przy uczestnictwie A. C., R. K., T. K., J. S., S. S., I. C., H. A., W. B., W. C., B. C., J. C., M. G., J. G., D. J., K. O., I. S., B. S., A. R., J. S., E. K. i E. C.‎o dział spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II Ca 302/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje radcy prawnej K. R. (Kancelaria Radcy Prawnego w W.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 900 zł (dziewięćset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu, a ponadto zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki J. C. kwotę 900 zł (dziewięćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie w sprawie o dział spadku oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 3 października 2014 r. Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ograniczając się do stwierdzenia, że skarga jest „w sposób oczywisty uzasadniona” „na tle powołanych zarzutów”.

Stwierdzenie to – zawarte w skardze – niezależnie od niewielkiej siły jego argumentacji i przekonywania, stanowiło w ujęciu formalnym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymagane w art. 3984 § 2 k.p.c. Wezwanie skarżącej przez Sąd drugiej instancji o uzupełnienie braku w tym zakresie (k. 637) było bezzasadne i prowadziło do niedopuszczalnego poszerzenia argumentacji.To „uzupełnienie” zresztą nie dostarczyło argumentów na rzecz tezy, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj