Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 124/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on acquisition by prescription due to lack of legal issues and directness violation.

Case Number III CSK 124/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participants H. S. and S. J. against the Second Instance Court's finding of acquisition by prescription. The appellants argued that a specific exchange agreement precluded prescription and that the lower court violated the principle of directness by adding evidence. The Court rejected these claims, ruling that the legal issues were not obvious and that the lower court properly fulfilled its supervisory role without violating procedural directness.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 381 k.p.c.; If cassation grounds are not obvious and involve significant legal questions, the appeal is inadmissible, and the second-instance court's fulfillment of its supervisory role precludes a finding of violation of the principle of directness.

Keywords

AI generated
acquisition by prescription cassation appeal inadmissibility principle of directness exchange agreement preclusion supervisory court role evidence supplementation legal issue significance

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 2 k.p.c.
381 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 381 k.p.c.
także art. 381 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.
art. 381 k.p.c
także art. 381 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
381 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CZP 59/98
III CSK 61/07
Appeal court's different evidence evaluation does not violate directness rule unless special circumstances require new proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 124/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. W.‎przy uczestnictwie M. W., H. S. i S. J.‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki H. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II Ca 269/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie z dnia 18 lipca 2012 r. w ten sposób, że stwierdził, iż wnioskodawca i uczestniczka M. W. nabyli przez zasiedzenie udział w wysokości ½ części we współwłasności przedmiotowej działki. Uczestnicy H. S. i S. J. wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Zdaniem skarżących, w sprawie powstało także istotne zagadnienie prawne, które wymagało wykładni przepisów, dotyczące umowy zamiany jako prekarium wyłączające możliwość zasiedzenia.

Drugim zagadnieniem podniesionym przez uczestników była kwestia naruszenia przez Sąd drugiej instancji zasady bezpośredniości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie może być oczywiście uzasadniona, przy jednoczesnym występowaniu istotnych zagadnień prawnych, dotyczących obu podstaw kasacyjnych podniesionych w sprawie; jeżeli jest oczywiście uzasadniona, to wskazana zagadnienia nie występują, a jeżeli te zagadnienia występują i są rzeczywiście istotne, to skarga nie może być uznana za oczywiście uzasadnioną. Sąd Najwyższy nie może doszukiwać się i samodzielnie ustalać przyczyn kasacyjnych, a skarżący powinien przestawić je i uzasadnić w sposób precyzyjny, pozbawiony sprzeczności i niebudzący wątpliwości.Nie ma mowy o naruszeniu zasady bezpośredniości, a Sąd drugiej instancji spełnił swą rolę sądu kontrolującego i merytorycznego (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z dnia 23 marca 1999 r., III CZP 59/98, OSNC 1999, nr 7-8, poz. 124, i np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2007 r., III CSK 61/07, OSNC 2008, nr 10, poz. 119).

Należy podkreślić, że Sąd drugiej instancji uzupełnił postępowanie dowodowe, a przeprowadzenie także dowodu z zeznań świadków i oględzin uznał w granicach swoich kompetencji za zbędne (por. także art. 381 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n