Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal interpretation issue or conflicting case law exists.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that the lower court failed to properly interpret civil code provisions regarding damage assessment based on the wear of damaged items. The court found that the plaintiff did not demonstrate a lack of uniform judicial practice or a controversial interpretation requiring clarification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue requiring interpretation of provisions that are controversial or lack uniform judicial precedent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 12/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa E. M.przeciwko K. B., K. Ś. i S. Ś.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 361 § 2 i art. 363 § 2 k.c. oraz art. 278 § 1, art. 386 § 4, art. 390 § 1 i art. 391 § 1 k.p.c. – w różnych układach i powiązaniach, a wniosek o przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła potrzebą wykładni wymienionych wyżej przepisów prawa materialnego, tj. art. 361 § 2 i art. 363 § 2 k.c., w szczególności w zakresie dotyczącym wpływu stopnia zużycia uszkodzonego przedmiotu na wysokość szkody.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Potrzeba wykładni, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., występuje wtedy, gdy w odniesieniu do określonych przepisów brak jednolitej lub utrwalonej judykatury albo, gdy przyjęta w orzecznictwie wykładnia jest kontrowersyjna. Skarżący powinien przytoczyć argumenty przemawiające za ujednoliceniem lub zmianą dotychczasowej wykładni.Jeżeli zaś skarżący powołuje się na przewidzianą także w art. art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. rozbieżność w orzecznictwie sądów, powinien przedstawić występujące w judykaturze różne interpretacje określonych przepisów na tle zbliżonych stanów faktycznych (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2015 r., V CSK 353/14). Wniosek powódki powołujący się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie spełnia żadnego z wskazanych wymagań dotyczących przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonych w tym przepisie. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki rozpoznania. aj l.n