Supreme Court dismisses appeal as evidence evaluation errors are inadmissible in cassation proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's cassation complaint filed against a lower court's decision. The appellant argued that the first instance court failed to properly analyze evidence and conducted an arbitrary evaluation of the trial record. The court ruled that complaints regarding the factual assessment or evaluation of evidence are inadmissible under Article 3983 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation complaint based solely on objections to the court's evaluation of evidence is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 113/10
POSTANOWIENIE
Dnia 14 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku Z. K.
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w
W., S. K., R. W., S. W., D. M., P. K., J. K. i Gminy W.
o zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2010 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II Ca
(…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W
skardze
kasacyjnej
wniesionej
przez
wnioskodawczynię
Z.
K. jako
uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano, że jest ona
oczywiście uzasadniona. Jako podstawę skargi skarżąca wskazała naruszenie art. 382
w związku z art. 233 § 1 k.p.c. „przez błędne przyjęcie, że Sąd pierwszej instancji
dokonał wnikliwej i rzetelnej oceny materiału dowodowego w ramach swobodnej oceny
dowodów, podczas gdy ocena dokonana przez Sąd pierwszej instancji jest dowolna, co
wyraża się w braku należytej analizy dowodu z przesłuchania wnioskodawczyni oraz
zgłoszonych przez nią dowodów”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące
oceny dowodów. Dotyczy to zarówno ocen sądu drugiej instancji mających za przedmiot
same dowody, jak i ocenę dowodów wyrażoną przez sąd pierwszej instancji. Skarga
zatem oparta wyłącznie na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów
jest niedopuszczalna (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września
2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76, z dnia 24 marca 2009 r., III CSK
331/08, niepubl. lub z dnia 24 czerwca 2009 r., III CSK 73/09, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 2 i § 3 postanowił, jak
w sentencji.