Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's decision on marital property division. The appellant argued for admission based on Article 3989 § 1(2) of the Civil Procedure Code, claiming an obvious error. The court rejected this because the error was not evident without complex reasoning, failing the strict threshold for preliminary review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Cassation appeals are admissible only if the error is obvious and evident without complex reasoning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 104/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku M. B.przy uczestnictwie Z. B.o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń. Koniecznej selekcji skarg kasacyjnych pod kątem realizacji tych funkcji służy instytucja przedsądu ustanowiona w art. 3989 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skarg kasacyjnych.
Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie ujawniły się okoliczności przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c., przemawiające za przyjęciem skargi do rozpoznania. Skarżący wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odwołał się do wskazania art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. oraz twierdzenia, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Mimo odwołania się we wniosku do art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., należy zauważyć, że przepis ten nie odzwierciedla przesłanki sformułowanej jako „potrzeba prawidłowego zastosowania wyżej powołanego przepisu”, którego skarżący nie sprecyzował, lecz przytaczał różne przepisy, w tym zarówno procesowe, jak i art. 43 § 2 k.r. i o.
W odniesieniu do drugiej ze wskazanych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania należy podkreślić, że - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem - przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej rozumieć należy stan, w którym jest ona uzasadniona w sposób ewidentny, możliwy do stwierdzenia już na pierwszy rzut oka, bez potrzeby prowadzenia złożonych rozumowań (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 kwietnia 2015 r., II CSK 550/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.). Skarżący nie przedstawił wywodu uzasadniającego taką ocenę zaskarżonego postanowienia.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. aj