Cassation appeal dismissed for failure to demonstrate significant legal issue or judicial inconsistency under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal without examining the merits of the case. The appellant argued for a reinterpretation of cooperative housing law provisions but failed to meet the statutory requirements for admissibility. The court ruled that the arguments were too general and lacked the necessary legal analysis or evidence of conflicting judicial interpretations required to proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue, a need for interpretation of laws raising serious doubts or inconsistencies in case law, invalidity of proceedings, or obvious merit; mere general signaling of a question without legal grounding or specific evidence of judicial divergence is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 101/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa B. Ł., J. K. i M. B. przeciwko K. w K.o stwierdzenie nieważności uchwał,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I ACa 828/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez pozwaną skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na s. 2 na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do ogólnikowego zasygnalizowania kwestii wykładni art. 46 § 2 Prawa spółdzielczego, a nie wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.
Symptomatyczne jest zresztą, że strona skarżąca przedstawionego zagadnienia nie osadza na s. 4 i 5 uzasadnienia wniosku w kontekście prawnym, aczkolwiek skoro ma ono cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie go w płaszczyźnie pogłębionej analizy jurydycznej. Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana. Skarżąca nie wskazała bowiem przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisów art. 4 ust. 41 w zw. z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, ani też - poza gołosłownym stwierdzeniem - nie wyjaśniła, na czym polega ewentualna rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższych przepisów, nie wskazując nawet egzemplifikacyjnie orzeczeń sądowych będących źródłem takich rozbieżności interpretacyjnych.
W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).