Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CO 968/25 AI generated

Supreme Court rejects transfer request based on expert witness status and former judge testimony.

Case Number III CO 968/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The requesting court argued that the defendant, a court expert, had previously performed duties for the requesting court and could be examined as a witness by a former judge of that court. The Supreme Court ruled that these circumstances do not objectively threaten judicial impartiality or public perception of neutrality, as they are not institutional defects but rather individual situations better handled through recusal proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 441 § 1 k.p.c.; The concept of the good of the administration of justice under Art. 441 § 1 k.p.c. requires real and objective threats to judicial impartiality, not hypothetical concerns arising from a defendant's status as a court expert or former judge of the court.

Keywords

AI generated
transfer of proceedings good of administration of justice judicial impartiality court expert witness former judge testimony recusal proceedings public perception of neutrality

Cited Legislation

AI generated
Art. 441 § 1 k.p.c.
Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 k.p.c. Uzasadniając wystąpienie wyjaśnił, że pozwany jest ujawniony na liście biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Krakowie.
Art. 49 k.p.c.
art. 441 § 1 k.p.c
Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 k.p.c.
art. 441 k.p.c
Uwzględnienie wniosku na podstawie art. 441 k.p.c.
art. 49 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
IV CO 153/20
Supreme Court dismissed request to transfer family case due to prosecutor's presence, upholding local court jurisdiction.
V CO 213/20
Supreme Court dismisses transfer request as mere prior service does not justify overriding constitutional court jurisdiction principles.
IV CO 18/20
Supreme Court dismissed transfer of civil case due to judge's lower court affiliation not threatening impartiality.
II CO 72/21
Supreme Court dismisses transfer request when defendant judge's personal knowledge only warrants individual recusal, not court transfer.
IV CO 191/20
Supreme Court dismisses transfer request where judge's cooperative housing society membership does not compromise impartiality perception.
IV CO 108/20
Supreme Court rejects transfer of civil case due to judge's housing cooperative membership under new procedural law.
I CO 53/21
Supreme Court dismisses transfer request as plaintiff's spouse's role affects only individual judges, not court impartiality.
III CO 540/22
Supreme Court dismisses transfer request when a judge is a party, ruling it requires court-wide impartiality issues.
III CO 1161/24
Supreme Court refused transfer of parental authority case citing lack of impartiality concerns under civil procedure code.
AI generated
II KO 41/21
Supreme Court transfers criminal case to another court due to victim's former assistant judge role creating impartiality doubts.
V KO 37/21
Supreme Court transfers criminal appeal case to different district court to ensure judicial impartiality and public confidence.
III KO 145/24
Supreme Court transfers criminal case to another court due to public perception of judge's son as victim.
III CO 88/21
Supreme Court rejects transfer of divorce case due to judge disqualification affecting only specific judges, not the court institutionally.
III KO 121/24
Supreme Court transfers criminal case to another court due to judge's prior role and witness connections threatening impartiality.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III CO 968/25 POSTANOWIENIE 15 września 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Łodko na posiedzeniu niejawnym 15 września 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa Towarzystwa Ubezpieczeń spółki akcyjnej‎w W.‎przeciwko S. B.‎o zapłatę,‎na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie‎postanowieniem z 24 lipca 2025 r., XII C 765/25,‎o przekazanie do sądu równorzędnego, oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 24 lipca 2025 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 k.p.c. Uzasadniając wystąpienie wyjaśnił, że pozwany jest ujawniony na liście biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Krakowie. Wielokrotnie wykonywał czynności dla Sądu występującego z wnioskiem o przekazanie sprawy. Ponadto został złożony wnioske o przesłuchanie jako świadka byłego sędziego Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie, obecnie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (art. 441 § 1 k.p.c.).

Dotyczy to takich sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy w danym sądzie, bez względu na to przez którego sędziego, godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości. Chodzi zatem, co do zasady, o tego rodzaju okoliczności, które są powiązane z danym sądem w znaczeniu ustrojowym (instytucjonalnym), a nie z konkretnym sędzią czy nawet większą liczbą sędziów. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że niezdefiniowane ustawowo pojęcie „dobro wymiaru sprawiedliwości” powinno być rozumiane z uwzględnieniem celu, dla którego istnieje wymiar sprawiedliwości, uniwersalnego charakteru tej instytucji i rodzaju wartości, jaką jest dobro wymiaru sprawiedliwości (zob. postanowienie SN 7 lipca 2020 r., IV CO 153/20).

Dobro wymiaru sprawiedliwości nie jest tożsame ani z dobrem (w szczególności sprawnym funkcjonowaniem) sądu rozpoznającego konkretną sprawę lub z interesami prawnymi stron, ani też ze społecznym postrzeganiem sądu jako organu bezstronnego. Wszystkie te elementy stanowią części składowe tej wartości, lecz w stosowaniu art. 441 § 1 k.p.c. trzeba mieć na uwadze, że żaden z elementów nie dominuje nad pozostałymi (zob. postanowienie SN z 19 listopada 2020 r., V CO 213/20). Uwzględnienie wniosku na podstawie art. 441 k.p.c. nie uzasadnia fakt, że pozwany jest biegłym sądowym, współpracującym z sądem występującym o przekazanie tej sprawy, jak też możliwość przesłuchania w charakterze świadka byłego sędziego tego sądu.

Nie są to okoliczności, które obiektywnie oceniając, mogą mieć ujemny wpływ na swobodę orzekania lub bezstronność Sądu właściwego. Podkreślić należy, że okoliczności wynikające z przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości muszą być realne i stwarzać rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Obawa wystąpienia w opinii społecznej przekonania, że sprawa nie zostanie w tym Sądzie bezstronnie rozpoznana, musi być realna, a nie hipotetyczna (zob. postanowienie SN z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20).

W judykaturze Sądu Najwyższego przyjmuje się, że podstaw stosowania art. 441 k.p.c. nie należy utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego (zob. postanowienia SN: z 28 września 2021 r., II CO 72/21; z 19 listopada 2020 r., V CO 213/20; z 15 września 2020 r., IV CO 191/20; z 26 czerwca 2020 r., IV CO 108/20; z 7 maja 2021 r., I CO 53/21, z 8 września 2022 r., III CO 540/22). Indywidualne okoliczności związane z sytuacją konkretnego sędziego lub sędziów, wyznaczonych do rozpoznania sprawy, ich relacje ze stroną postępowania, mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego, powinny być rozpatrywane w drodze postępowania o wyłączenie sędziego, którego zainicjowanie leży tak w gestii stron, jak i sędziego (art. 49 k.p.c.).

Powołane przez Sąd występujący z wnioskiem o przekazanie okoliczności nie może rzutować per se na zdolność sądu (sędziego) do zachowania obiektywizmu, jak i ze względu na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego (zob. postanowienie SN z 16 października 2024 r., III CO 1161/24).Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 441 § 1 k.p.c. odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. ‎ [wr][a.ł]